นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ลิขิตรักคำสั่งวิวาห์ (NC18+ หวานๆ)    by สุภาวดี
ชื่อตอน ตอนที่ 11 ปราบพยศ


11 

ปราบพยศ

 

            วิทยาขับรถผ่านประตูรั้วเข้ามาด้วยความรวดเร็วตอนนี้หัวใจของหมอหนุ่มร้อนรุ่มดั่งมีเปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ในอกทันทีที่รถจอดสนิทหญิงสาวที่เขาอุ้มยัดเข้ารถมาด้วยก็ตั้งท่ารอหนีอยู่ก่อนแล้ว

            อรณิชารีบเปิดประตูแล้ววิ่งตรงเข้าไปในบ้านอย่างรีบร้อนแต่ยังไม่ทันจะก้าวเท้าขึ้นบันไดตามใจคิดแขนเรียวก็ถูกกระชากรั้งไว้ด้วยมือแกร่งของชายหนุ่มอย่างแรง

            “โอ๊ย! ปล่อยนะ...ปล่อยสิ”ร่างบางร้องโวยวายพร้อมทั้งสะบัดดีดดิ้นทุกหนทางเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมของเขา

            “จะรีบไปไหน! ข้างบนน่ะได้ขึ้นแน่แต่ต้องขึ้นไปกับผม” วิทยาดุเสียงกร้าว

            เสียงเอะอะของคนเป็นเจ้านายทำให้สาวใช้พากันวิ่งออกมาจากหลังบ้านก่อนที่คนเป็นพี่เลี้ยงจะอ้าปากค้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นหมอหนุ่มมาพร้อมกับนายสาวของเธอและดูเหมือนว่าทั้งสองกำลังทะเลาะกันอย่างหนัก

            “คุณหนูอร!”ชื่นร้องเรียกเสียงตื่น ก่อนจะรีบสาวเท้าตรงเข้าไปหา ขณะที่สายใจยืนกล้าๆ กลัวๆว่าจะเข้าไปด้วยดีหรือเปล่า แต่ก็ตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปเพราะโดนสายตาดุๆของเจ้านายหนุ่มตวัดมอง

            “พี่ชื่นช่วยอรด้วยค่ะ”อรณิชาเรียกหาพี่เลี้ยงอย่างน่าสงสาร

            “หยุดอยู่ตรงนั้นแหละพี่ชื่นถ้าเข้ามาช่วยกันละก็ ผมไม่ไว้หน้าจริงๆ คราวนี้”คนโกรธจัดตวาดเสียงดังลั่นจนคนถูกห้ามถึงกับสะดุ้ง

            “โถ่... คุณหมอ...” ชื่นครางเสียงอ่อยด้วยไม่รู้จะช่วยนายสาวอย่างไรดี

            “ไหนบอกว่าคุณหนูของพี่ชื่นกำลังนอนอยู่แล้วทำไมผมถึงไปเจอเธอที่ร้านอาหารได้” ไหนๆก็เจอผู้สมรู้ร่วมคิดแล้วก็ถามเอาความกันสักหน่อย

            “เอ่อ... คือ...” คำถามของชายหนุ่มทำให้พี่เลี้ยงสาวอ้ำอึ้งหาเสียงตัวเองไม่เจอไปชั่วขณะ

            เมื่อคนที่ถามไม่มีคำตอบให้ก็เปล่าประโยชน์ที่เขาจะยืนรอร่างสูงจึงฉุดรั้งคนตัวเล็กในกำมือให้ก้าวเท้าขึ้นไปข้างบนกับเขาท่ามกลางอาการขัดขืนดื้อดึงอย่างสุดกำลังของเธอ

            “ห้ามให้ใครขึ้นไปข้างบนจนกว่าผมจะลงมา”หมอหนุ่มหันมาออกคำสั่งกับคนที่ยังยืนนิ่งไม่ยอมไปไหน

            “โถ่ คุณหมอคะ อย่าทำอะไรคุณหนูเลยค่ะพี่ชื่นผิดเองที่โกหกคุณหมอ” ชื่นยกมือไหว้เจ้านายหนุ่มพลางเอ่ยอ้อนวอนเสียงอ่อน

            “แล้วถ้าคุณหนูของพี่ชื่นไม่สั่งพี่ชื่นจะโกหกผมไหมล่ะ” วิทยาตะคอกถาม

            คราวนี้คนอ้อนวอนถึงกับอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกไปเลยเพราะมันเป็นความจริง ที่เธอโกหกเขาก็เพราะคุณหนูของเธอสั่งนั่นเอง

            “ทีหลังอย่าขัดคำสั่งผมอีก” เสียงดุๆออกคำสั่งกับสาวใช้อีกครั้ง พร้อมกับตวัดสายตาเหี้ยมเกรียมมามองคนก่อเรื่องที่ตอนนี้ทั้งหยิกทั้งข่วนจนเขาแสบแขนไปหมด

            “มานี่! ยัยตัวแสบ ขึ้นไปข้างบน” ว่าจบลำแขนแกร่งก็พยายามโอบรัดร่างบางเพื่อดันให้เธอขึ้นบันไดไปกับเขา

            “ไม่!อรไม่ขึ้น! ปล่อยสิ! ปล่อย...” คนตัวเล็กทั้งโวยวายทั้งดีดดิ้นอย่างสุดกำลังแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เขากลับกอดรัดเธอแน่นขึ้นด้วยซ้ำ

            “ก้าวขึ้นไปเร็วๆ อรณิชาอย่าให้ผมต้องออกแรงมากกว่านี้ เพราะคนที่เจ็บก็คือคุณ”ว่าจบร่างสูงก็ใช้กำลังทั้งหมดที่มีฉุดดึงหญิงสาวจนร่างบางแทบจะลอยติดมือเขาขึ้นไปข้างบนทันที

            เขามีเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่ต้องเคลียร์กับหญิงสาวเพราะความผิดของเธอตอนนี้ไม่ใช่แค่หนีออกไปทำงานเท่านั้นแต่มีทั้งเรื่องสัญญาข้อตกลงและความลับระหว่างเธอกับเขาที่มันรั่วไหลไปถึงแฟนหนุ่มและเพื่อนของเธอจนเขาไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหนแล้ว

 

          เมื่อมาถึงห้องนอนใหญ่วิทยากระชากประตูให้เปิดออกแล้วลากคนตัวเล็กเข้าไปกับเขา พร้อมทั้งกดล็อกทันทีจากนั้นก็เหวี่ยงร่างบางในมือลงไปที่เตียงกว้างของเขาเต็มแรงอย่างไร้ความปราณี

            “โอ๊ย!คุณวิทยา อรเจ็บนะ” คนตัวเล็กกระเด็นกระดอนไปบนที่นอนตามแรงเหวี่ยงของชายหนุ่มที่ตอนนี้ความโกรธเข้าครอบคลุมจนแทบไม่มีสติ

            “นี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำถ้าเทียบกับความปากพล่อยของคุณ”วิทยาบอกเสียงกร้าวพร้อมทั้งก้าวตามร่างบางขึ้นไปบนเตียงด้วยท่าทีคุกคาม

            “อรขอโทษที่โกหกคุณเรื่องหนีออกไปทำงาน”อรณิชารีบบอกปากคอสั่นรู้สึกหวาดกลัวเขาขึ้นมาจับใจก่อนจะรีบขยับตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อตั้งท่าจะหนีแต่ยังช้ากว่าคนตัวใหญ่ที่คว้าหมับที่แขนเรียวของเธอแล้วกระชากเข้าไปในวงแขนแกร่ง

            “มันไม่ใช่แค่นั้น อรณิชา!” หมอหนุ่มบีบกำแขนเล็กๆ ของเธอจนแทบจะแหลกคามือด้วยแรงโทสะ

            “แล้วอะไรอีกล่ะ” คนถูกบีบตวัดเสียงถามอย่างไม่พอใจเพราะเธอเริ่มเจ็บแขนจนเกินจะทนแล้ว

            “ก็ไอ้เรื่องที่แฟนคุณพูดยังไงล่ะ” เสียงเข้มเฉลยให้ฟังด้วยความโกรธจัดพร้อมทั้งรวบเอวบางเข้ามาชิดร่างกำยำของเขาโดยไม่สนอาการขัดขืนกระฟัดกระเฟียดของเธอ

            “นนท์...” เสียงหวานครางเรียกชื่อชายหนุ่มที่อีกฝ่ายพูดถึงแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าฝ่ายนั้นพูดอะไรก่อนที่หมอหนุ่มจะออกอาการโกรธจัดขนาดนี้ โถ่ นนท์ จะฆ่าอรหรือไงนะ ถึงได้พูดไปแบบนั้น

            “ใช่!ไอ้นนท์ของคุณมันจะตอกย้ำว่าผมไม่ใช่ผัวที่มีสิทธิ์ในตัวคุณได้ยังไงถ้าคุณไม่ไปเล่าเรื่องข้อตกลงของเราให้มันฟังน่ะ” คนโกรธจัดบอกเสียงรอดไรฟันดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นมาทันทีเมื่อพูดถึงตรงนี้

            “อรไม่รู้ อรไม่ได้บอกอะไรกับนนท์ทั้งนั้นเลยนะ”เสียงสั่นบอกกลับไปห้วนๆ

            “ในเมื่อคุณไม่รักษาสัญญา ผมก็จะไม่รักษาคำพูดด้วยเหมือนกัน...วันนี้ผมจะแตะต้องเรือนร่างของคุณทุกตารางนิ้วเลย... ผมสาบาน!” วิทยาบอกพร้อมทั้งใช้สายตาโลมเลียเธออย่างไม่ปิดบังจนคนถูกมองขนลุกเกรียว

            เขาพยายามสะกดกลั้นความต้องการของตัวเองมาโดยตลอดเพราะเห็นแก่สัญญาที่ให้กับเธอเอาไว้ว่าเขาจะไม่แตะต้องเนื้อตัวร่างกายของเธอแต่วันนี้เธอกลับเห็นว่าคำสัญญาของเขาเป็นเรื่องตลกแล้วยังเอาไปเล่าสู่กันฟังในหมู่เพื่อนฝูงจนเขาต้องรู้สึกอับอายขนาดนี้

            “ไม่นะ!ไม่! คุณบ้าไปแล้วหรือไงคุณวิทยา ปล่อยสิ” คนถูกคาดโทษร้องตะโกนต่อว่าชายหนุ่มที่ดูเหมือนตอนนี้เขาจะไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้นร่างบางพยายามผลักไสดีดดิ้นสุดชีวิตแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะคนที่กอดรัดเธอเอาไว้ยิ่งกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นจนเธอแทบหายใจไม่ออก

            “ลองดูหน่อยเป็นไรว่าลีลาของผมกับไอ้นนท์ของคุณ ใครจะลีลาดีกว่ากัน ฮึฮึ!” วิทยาเอ่ยก่อนจะก้มลงประกบปากหยักสวยลงไปบนกลีบปากบางทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้คนดื้อรั้นได้โต้แย้งอะไรอีกตอนนี้สติและความยับยั้งชั่งใจถูกเลือนหายไปกับความโกรธจนหมดสิ้น

            หมอหนุ่มขบเม้มเรียวปากนุ่มอย่างดุดันไม่มีความอ่อนโยนใดๆ เหมือนครั้งที่ผ่านมาราวกับต้องการปลดปล่อยความอัดอั้นที่เขารู้สึกโกรธ ลิ้นหนาบังคับสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากนุ่มเพื่อควานหาความหอมหวานที่ทำให้เขาหลงใหลมาแล้วทุกครั้งที่ได้ลิ้มลองยิ่งเรียกร้องเอาจากเธอมากเท่าไรเขาก็ยิ่งรู้สึกต้องการมากขึ้นอย่างไม่รู้จักอิ่มเอม

            อรณิชาพยายามดิ้นรนหนีสัมผัสของเขาแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนตัวใหญ่ทั้งกอดรัดและปลุกปั่นเธอด้วยอารมณ์พิศวาสแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนรสจูบที่ร้อนแรงหิวกระหายของเขากำลังจะทำให้เธอหลอมละลายจนแทบไม่มีสติหลงเหลืออยู่กับเนื้อกับตัวอีกแล้ว

            วิทยารวบข้อมือบางที่ยันกับแผงอกกว้างของเขาเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วยกขึ้นเหนือศีรษะของเธอพร้อมทั้งผลักดันร่างบางให้นอนราบลงไปบนเตียงกว้างก่อนร่างกำยำของเขาจะตามลงไปทาบทับโดยที่ปากหยักสวยยังคงปิดทับดูดดึงเรียวปากนุ่มอย่างไม่รู้เบื่อ

            อรณิชาได้สติคืนกลับมาอีกครั้งเมื่อแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับที่นอนหนานุ่ม มือบางที่ถูกรวบเอาไว้ทั้งบิดทั้งดึงเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมจากมือใหญ่เรียวขาเล็กๆพยายามยกขึ้นดีดดิ้นแต่ก็ไม่ถนัดนักเพราะท่อนขาแข็งแกร่งของเขากดทับเอาไว้อย่างแน่นหนาชายหนุ่มส่งเสียงคำรามในลำคอเพื่อเป็นการปรามให้หญิงสาวหยุดดิ้นแต่มีหรือที่เธอจะยอม เมื่อเขายิ่งปรามเธอก็ยิ่งดิ้น

            “อรณิชา!...” วิทยาถอนจูบออกแล้วเรียกเธอเสียงเข้มอย่างขัดใจ ร่างหนายกขึ้นเล็กน้อยแต่ยังไม่ละมือจากการบีบกำข้อมือบางของเธอ

            “ปล่อยนะคุณจะทำอย่างนี้ไม่ได้นะคุณวิทยา” เสียงหวานที่สั่นน้อยๆ ตวาดลั่นพร้อมทั้งขยับขัดขืนร่างบางให้หลุดจากพันธนาการของเขาแต่ดูเหมือนร่างใหญ่โตที่ทาบทับเธออยู่จะไม่ขยับเขยื้อนใดๆ

            “ผมทำไม่ได้แต่ไอ้นนท์อะไรนั่นมันทำได้งั้นสิ”

            “หยาบคาย จิตใจสกปรก ปล่อย...”

            “ไม่ปล่อย! ทำไม... มีผัวอีกสักคนจะเป็นไรไป คุณก็แค่อย่าให้มันรู้พอกลางวันก็ไปเริงรักกับมันพอตกกลางคืนก็มาปรนเปรอให้ผม คุณไม่พูดผมไม่พูด...แล้วใครจะรู้” เสียงดูถูกเย้ยหยันออกมาจากปากหยักสวยที่เยียดยิ้มอย่างน่าเกลียด

            “คนเลว!”อรณิชาด่าชายหนุ่มและตวัดมองเขาตาขวาง

            “ผมเลวได้มากกว่าที่คุณคิดเสียอีกอรณิชา” หมอหนุ่มกัดฟันบอกพร้อมทั้งกดจูบลงไปที่เรียวปากหวานอีกครั้งแต่เพราะคนตัวเล็กเบือนหน้าหนีทำให้ริมฝีปากหยักสวยต้องเปลี่ยนเป้าหมายไปซุกไซ้ที่ลำคอขาวเนียนของเธอแทนและนั่นก็เป็นการเปิดโอกาสให้หมอหนุ่มได้สูดดมความหอมกรุ่นจากจุดอ่อนไหวของเธออย่างถนัดถนี่

            จมูกโด่งกดเน้นพร้อมทั้งแนบริมฝีปากร้อนๆโลมเลียดูดดึงตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านจนเกิดรอยตีตราไปทั่วลำคองามระหงร่างบางที่ขัดขืนดื้อดึงในตอนแรกเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆดวงตาหวานหลับพริ้มซึมซับสัมผัสแปลกใหม่และร้อนแรงของเขาที่ปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาของเธอให้ลุกฮือจนหญิงสาวนึกโกรธตัวเองที่หลงเคลิบเคลิ้มไปกับเขาได้

            เมื่อรู้สึกว่าคนใต้ร่างหยุดต่อต้านแล้ววิทยาจึงค่อยๆคลายมือบางที่รวบไว้แล้วจับให้มาพาดอยู่ที่ไหล่กว้างเหมือนจะให้เธอใช้เป็นที่ยึดเกาะจากนั้นก็เลื่อนจูบขึ้นไปที่ริมฝีปากอิ่มสวยแล้วขบเบาๆเพื่อให้เธอเผยอปากรับลิ้นอุ่นๆ ของเขาเข้าไปควานหาความหวานจนสำเร็จเรียวลิ้นแข็งแกร่งไล่ต้อนดูดดึงเรียวลิ้นเล็กๆ ของเธอจนทั่วโพรงปากนุ่มปลุกเร้าเพียงไม่นานร่างบางก็คล้อยตามและตอบสนองอย่างไร้เดียงสาจนเขาแทบคลั่งรสจูบที่รุนแรงจึงเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและวาบหวามขึ้นจนยากจะหาอะไรมาฉุดรั้งความปรารถนาเอาไว้ได้อีก

            วิทยาเลื่อนมืออีกข้างขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อตัวสวยจนกระทั่งเม็ดสุดท้ายและโดยที่เจ้าของยังไม่ทันรู้สึกตัว ร่างงามขาวผ่องก็ไร้อาภรณ์ปิดกั้นความอวบอิ่มเอาไว้แล้วมือหนาร้อนผ่าวค่อยๆลูบไล้ไปทั่วทรวงอกนุ่มหยุ่นที่ยังอยู่ภายใต้บราเซียร์ตัวจิ๋วที่แทบจะเก็บความอิ่มสวยเอาไว้ไม่หมดชายหนุ่มปล่อยเสียงครางในลำคอออกมาด้วยความพอใจเมื่อได้สัมผัสความเนียนละเอียดที่เขาเคยปรารถนาจะครอบครองปลายลิ้นอุ่นๆยังคงหยอกล้อดึงความสนใจของหญิงสาวด้วยรสจูบที่วาบหวามเรียกร้องมากขึ้น

            ร่างบางที่ไร้อาภรณ์ปกปิดท่อนบนเริ่มสั่นสะท้านเพราะผิวเนื้อบอบบางสัมผัสกับความเย็นยะเยือกของเครื่องปรับอากาศก่อนจะค่อยๆ ยกตัวขึ้นบดเบียดทรวงอกเข้าหาความอบอุ่นเหนือร่างและนั่นทำให้หมอหนุ่มได้โอกาสที่จะปลดปล่อยความอวบอิ่มให้เป็นอิสระมือหนาจึงอ้อมไปปลดตะขอบราเซียร์ที่อยู่ข้างหลังและดึงทิ้งออกไปทันทีจากนั้นทรวงอกนุ่มนิ่มก็ถูกแทนที่ด้วยฝ่ามือร้อนๆ ของเขาที่ทั้งบีบนวดเคล้าคลึงจนกายสาวต้องยกตัวขึ้นสู้มือแกร่งของเขาด้วยความรู้สึกซาบซ่านอย่างไม่รู้ตัว

            วิทยาแทบคลั่งเมื่อคนตัวเล็กใต้ร่างตอบสนองเขาอย่างน่ารักปากอุ่นชื้นค่อยๆถอนจูบออกมาแล้วยกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองดูความสวยงามที่แอ่นหยัดเข้าหาร่างหนาของเขาอย่างลืมตัวทรวงอกกลมกลึงขาวผ่องตัดกับปลายยอดถันสีทับทิมสวยสดบนยอดทำให้เขาต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

            “สวย... คุณสวยเหลือเกินอรณิชา...”ชายหนุ่มครางบอกเสียงแหบพร่าก่อนจะอดใจไม่ไหวต้องก้มลงไปซุกไซ้ความอวบอิ่มตรงหน้าด้วยความกระหายริมฝีปากหยักสวยเข้าครอบครองเม็ดทับทิมสีระเรื่อแล้วดูดกลืนเข้าไปในโพรงปากอุ่นชื้นจนเจ้าของร่างบางสะดุ้งเฮือกตกใจกับความซาบซ่านแปลกใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนแต่กลับให้ความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกมือบางที่ยึดเกาะไหล่กว้างเอาไว้ค่อยๆ เลื่อนมาลูบกำดึงทึ้งเรือนผมดกดำของเขาเบาๆเพื่อระบายความเสียวซ่านทรมานที่เกิดขึ้น

            เมื่อความปรารถนาของคนทั้งคู่พลุ่งพล่านจนถึงขีดสุดชายหนุ่มจึงไม่รีรอที่จะทำตามความต้องการทันทีคนตัวใหญ่ขยับลุกขึ้นนั่งแล้วจัดการปลดซิปกางเกงยีนส์ของหญิงสาวที่นอนหายใจรวยรินไร้สิ้นเรี่ยวแรงขัดขืนใดๆแล้วรูดออกไปทางปลายเท้าอย่างรวดเร็วจนร่างบางนวลเนียนเหลือเพียงแพตตี้ตัวน้อยที่แทบจะปกปิดอะไรต่อมิอะไรไม่ได้นั้นเผยกระจ่างเต็มสองตาของชายหนุ่มจากนั้นร่างสูงก็ก้าวลงมายืนข้างเตียงแล้วจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็วดวงตาคมกริบยังคงจับจ้องอยู่ที่เรือนร่างขาวผ่องงดงามอย่างไม่วางตา ทุกอย่างที่รวมเป็นเธอล้วนสวยงามจนไม่มีที่ติจนเขารู้สึกอิจฉาแฟนหนุ่มของเธอที่ได้ครอบครองและเป็นเจ้าของเรือนร่างงดงามนี้ก่อนเขา

            วิทยาพยายามสะบัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกไปเพื่อไม่ให้มันมาทำลายความตั้งใจของเขาได้ก่อนที่ร่างกายเปลือยเปล่ากำยำจะกลับขึ้นมาทาบทับให้ความอบอุ่นกับร่างบางเปลือยเปล่าอีกครั้งริมฝีปากหยักสวยกดจูบลงไปที่กลีบปากบางอย่างปลุกเร้าเรียกร้องให้เธอตอบสนองเขารสจูบของคนด้อยประสบการณ์ไม่ประสีประสาทำให้อารมณ์ปรารถนาของหมอหนุ่มลุกโชนจนแทบคลั่งลำกายแกร่งเครียดขึงจนรู้สึกปวดร้าวไปหมด

            ชายหนุ่มผละจากเรียวปากนุ่มแล้วไล้ลิ้นอุ่นชื้นลงไปสำรวจทรวงอกอวบอิ่มแล้วกดย้ำแรงๆ จนเกิดรอยแดงไปทั่วสองมือหนาก็สัมผัสลูบวนบีบนวดไปตามเรือนร่างอ่อนนุ่มเพื่อปลุกปั่นความต้องการของเธอ

            “อือ...”เสียงหวานครางพร่าด้วยความรู้สึกเสียวซ่านจนยากจะสะกดกลั้นเอาไว้ได้ และนั่นจึงทำให้หมอหนุ่มหมดความอดทนก่อนที่ร่างหนาจะขยับตัวลุกขึ้นเพื่อดึงปราการด่านสุดท้ายของหญิงสาวให้หลุดออกไปจากร่างบางทันทีจากนั้นก็ค่อยๆ ดันเรียวขาของเธอให้แยกออกช้าๆ ท่ามกลางอาการขัดขืนน้อยๆของหญิงสาวที่ยังนอนหลับตาพริ้มอยู่

            วิทยาจ้องมองความสวยของเนินเนื้ออวบอูมที่เหมือนกับว่ายังไม่เคยมีใครบุกรุกมาก่อนอย่างอึ้งๆเธออาจจะดูแลตัวเองดี หรือไม่ก็อาจจะผ่านมาแค่ไม่กี่ครั้งซึ่งเขาไม่อาจคิดเป็นอื่นไปได้ก็ในเมื่อเธอไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้งตอนที่เขาต่อว่าเรื่องที่เธอเคยมีอะไรกับแฟนหนุ่มมาแล้ว

            อรณิชาปรือตาขึ้นมาช้าๆ เมื่อรู้สึกถึงความเย็นฉ่ำพร้อมทั้งพยายามขยับตัวถอยออกห่างจากร่างกำยำตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวและหวาดหวั่น

            “คุณวิท...” หญิงสาวครางเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยเสียงที่อ่อนระโหยเหมือนคนหมดแรงใจหนึ่งก็อยากจะห้ามไม่ให้เขาแตะต้องร่างกายของเธอต่อ ส่วนอีกใจก็อยากได้สัมผัสที่แปลกใหม่นั้นจากเขา

            “ครับ... อย่าห้ามผมเลยคนดี...ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ” วิทยาเอ่ยอ้อนวอนเสียงหวานนุ่มลำกายแกร่งร้อนผ่าวปวดร้าวจนแทบจะระเบิด ตอนนี้ต่อให้ต้องตายเขาก็ไม่ถอยเด็ดขาด

            ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบที่เรียวปากบางอีกครั้งเพื่อจะปลอบประโลมให้เธอยินยอมพร้อมใจไปกับเขาแต่คราวนี้ใบหน้าสวยกลับเบี่ยงหลบทันทีอย่างดื้อดึง

            “มาถึงขั้นนี้แล้วคุณยังไม่ให้ผมอีกเหรอ...อรณิชา”

            “ไม่!”เสียงหวานบอกสั่นๆ โดยไม่กล้าหันกลับมามองหน้าเขาเพราะกลัวจะเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นแม้เมื่อกี้จะเฉียดสายตาของเธอไปบ้างแล้วก็ตาม มือน้อยๆ นั้นยกขึ้นพยายามผลักดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง

            “ทำไม!คุณจะเก็บไว้ให้มันเชยชมคนเดียวหรือไง” หมอหนุ่มถามกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์นักเมื่อเห็นอาการต่อต้านของเธอ

            “ในเมื่อคุณก็รู้ว่าฉันมีอะไรกับนนท์แล้วและคุณยังคิดจะครอบครองฉันอีกคนหรือไง” อรณิชาพยายามเตือนสติเขาเผื่อว่าเขาจะยอมปล่อยเธอไป แม้จะรู้ดีว่าความหวังนั้นเลือนรางจนแทบไม่มีเลยก็ตาม

            คำบอกของอรณิชาเป็นเหมือนน้ำมันที่ราดรดบนกองไฟที่กำลังสุมอยู่ในอกแกร่งของชายหนุ่มให้ยิ่งลุกโชนจนยากจะดับลงได้อีก

            “ใช่!ผมจะเป็นผัวคุณอีกคนไงล่ะ อรณิชา” ว่าจบคนตัวใหญ่ก็จับแก่นกายที่ร้อนผ่าวเครียดขึงของตัวเองกดลงไปที่โพรงเนื้ออ่อนนุ่มของหญิงสาวแล้วสอดแทรกรวดเดียวจนสุดทางโดยเจ้าของร่างบางยังไม่ทันตั้งตัว

            “กรี๊ด... เจ็บ! เอามันออกไปนะ เอาออกไป ฮือ...”

            หญิงสาวกรีดร้องเสียงดังลั่นพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลรินอาบสองแก้มนวลด้วยความเจ็บปวดจนเกินจะทน สองมือน้อยๆ ทั้งทุบตีหยิกข่วนและผลักไสอกแกร่งของเขาให้ออกไปจากร่างของเธอสะโพกบางพยายามขยับถดหนีจากสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาอยู่ในตัวเธอจนรู้สึกอึดอัดและปวดร้าวไปหมดแต่ดูเหมือนยิ่งขยับก็ยิ่งเจ็บมากขึ้นจนแทบสิ้นสติ

            “อรณิชา...” วิทยาครางเรียกชื่อหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาคล้ายคนละเมอทั้งตกใจและคาดไม่ถึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

            กายแกร่งนั้นหยุดชะงักนิ่งงันไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของเธอก่อนจะรับรู้ได้ถึงเยื่อบางๆที่กางกั้นประกาศความบริสุทธิ์ของหญิงสาวที่เขาเพิ่งทำลายมันไปด้วยแรงอารมณ์ที่ดุดันไร้ความปราณีแม้ใจหนึ่งจะรู้สึกผิดต่อเธอแต่อีกใจกลับบังเกิดความรู้สึกภูมิใจขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อเขาคือผู้ชายคนแรกของเธอและนับจากนาทีนี้ไปเธอจะต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น หมอหนุ่มบอกกับตัวเองในใจอย่างหมายมั่น

นิยายมีทั้งหมด 23 ตอน เพิ่มตอนพิเศษท้ายเล่ม
ผู้แต่งขออัพให้อ่านในเว็บเพียงเท่านี้นะคะ เนื่องจาก
นิยายได้ถูกตีพิมพ์ออกมาจำหน่ายทั้งในแบบรูปเล่ม และ E-Book แล้วค่ะ
www.chalawanhunsa.com  หรือ
www.nongoil.com



ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

^_^


สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/7177/1914408155-member.jpg ...หรือ... เสน่หาทาสซาตาน ...และ...

ookbee



หากสนใจสั่งซื้อในรูปแบบเล่ม สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง 

E-mail : oilza24@hotmail.com

โทร/ไลน์ : 094-4942566


        แสดง 13 - 13
วันที่โพสต์ :  9 ก.ค. 2557 10:55    วันที่อัพเดท :   16 ต.ค. 2560 21:05    › จำนวนผู้เข้าชม 144591 คน
   › คะแนนโหวต 6652 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :