นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ลิขิตรักคำสั่งวิวาห์ (NC18+ หวานๆ)    by สุภาวดี
ชื่อตอน ฉากน่ารักๆ ของคู่รอง


ฉากน่ารักๆ ของคู่รอง
(ก้องเกียรติ+ขนิษฐา)

                ทางด้านคู่หนุ่มสาวที่ยังอยู่ในร้านอาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ช่วงเย็นจนถึงดึกดื่นค่อนคืนอย่างนี้หญิงสาวเจ้าของวันเกิดที่คิดว่าจะได้นั่งสวีตรับประทานอาหารค่ำกับชายหนุ่มที่เธอหลงใหลได้ปลื้มแต่กลับต้องมานั่งทำท่ากระฟัดกระเฟียดอยู่กับชายหนุ่มอีกคนที่เธอแสนชิงชังที่สำคัญตอนนี้เธอก็หนีไปไหนไม่ได้ด้วย เพราะเขาลากเธอขึ้นมานั่งดื่มต่อบนเรือสำราญที่มีแสงสีเสียงครบครันทำให้เธอต้องติดแหง็กอยู่บนนี้กับเขาจนกว่าเรือจะเทียบเข้าฝั่ง

                “นี่คุณ! เมื่อไรฉันจะได้กลับบ้านเนี่ย”ขนิษฐาบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

                “ก็จนกว่าเรือจะเทียบเข้าฝั่งนั่นแหละครับที่รัก”ก้องเกียรติพูดหน้าตาเฉย แล้วหันไปยกแก้วที่มีน้ำสีอำพันขึ้นจิบ พยายามไม่สนใจสายตาเขียวปัดของหญิงสาวที่ตวัดมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

                “แล้วคุณพาฉันลงเรือมาด้วยทำไมก็ไม่รู้คุณอยากจะนั่งดื่มก็ลงมาคนเดียวสิ” พยาบาลสาวที่อยู่ในชุดสายเดี่ยวสีชมพูหวานทำเสียงฮึดฮัดขึ้นจมูกจนคนฟังอมยิ้มในความน่ารักของคนตรงหน้าก่อนจะพูดยียวนหญิงสาวกลับไป

                “แหม่ไอ้ผมก็ตัวคนเดียว เพื่อนรักก็อุ้มเมียกลับบ้านไปแล้ว คุณก็นั่งเป็นเพื่อนผมหน่อยจะเป็นไรไปถือซะว่าพักผ่อนน่า... ดูสิ บรรยากาศดี โรแมนติกจะตายไป ที่สำคัญวันนี้ก็เป็นวันเกิดของคุณด้วยผมตั้งใจทำให้คุณมีความสุขเลยนะเนี่ย”

                “แต่ฉันไม่ต้องการ...และตอนนี้ฉันก็ง่วงแล้วด้วย” คนไม่พอใจสะบัดหน้าพรืดหันไปมองวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของสองฝั่งแม่น้ำที่ประดับประดาด้วยไฟระยิบระยับเป็นบรรยากาศที่น่าผ่อนคลายอย่างที่เขาว่าจริงๆนั่นแหละ แต่เธอไม่ได้อยากอยู่ในบรรยากาศแบบนี้กับเขาเลยสักนิด ทำไมนะผู้ชายที่ควรจะอยู่กับเธอตรงนี้ไม่เป็นคุณหมอวิทยาชายหนุ่มที่เธอหลงใหลไม่งั้นเธอคงจะมีความสุขกว่านี้

                “งั้นซบที่ไหล่ผมก่อนก็ได้ผมยินดี เดี๋ยวเรือเทียบท่าแล้วจะปลุก” ก้องเกียรติบอกพร้อมทั้งลุกขึ้นแล้วย้ายตัวเองมานั่งลงที่เบาะนุ่มๆข้างตัวหญิงสาวเพื่อยืนยันคำพูด

                “ทะลึ่ง!” ขนิษฐาแหวใส่แล้วหันมามองหน้าเขาตาขวางอย่างไม่ค่อยไว้ใจ

                “อ้าวคนหวังดีมีน้ำใจ ก็หาว่าทะลึ่ง เดี๋ยวพ่อก็ปล้ำซะบนนี้หรอก” ชายหนุ่มบ่นน้อยๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้เป็นการแกล้งขู่ให้เธอหวาดกลัวเล่น

                “ยะอย่านะ คุณอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ คุณก้องเกียรติ” หญิงสาวกระถดตัวหนีโดยอัตโนมัติ

                “ถ้างั้นก็ทำตัวดีๆและอย่าทำให้ผมเกิดอารมณ์อีก” คนขู่ทำท่ายิ้มยียวน และยกแก้วในมือขึ้นดื่ม

                “เชิญคุณกลับไปนั่งที่ของคุณได้แล้ว”ขนิษฐาออกปากไล่ชายหนุ่มเสียงสั่นเล็กน้อย

                “ไม่ไป! ผมจะนั่งตรงนี้... ใกล้ๆ คุณ”ก้องเกียรติตอบเสียงหนักแน่นในตอนแรกก่อนจะเปลี่ยนเป็นแหบพร่าในตอนท้ายดวงตาคมเข้มเป็นประกายวิบวับจับจ้องที่ใบหน้าสวยของหญิงสาวอย่างสื่อความหมายลึกซึ้ง

                “งั้นฉันไปเอง”ร่างบางขยับตัวลุกขึ้นตั้งใจจะเดินข้ามไปนั่งอีกฝั่งอย่างปากว่าแต่ยังช้ากว่าคนตัวใหญ่ที่เตรียมตัวรออยู่ก่อนแล้ว มือหนาจึงฉุดที่ข้อมือเล็กๆแล้วดึงให้เธอหงายหลังลงมากับโซฟาเบาะนุ่มที่เขานั่งอยู่

                “ว๊าย! อีตาบ้าปล่อยนะ ปล่อยสิ อื้อ...” คนที่ถูกฉุดให้หงายลงไปส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจสองมือน้อยยกขึ้นทุบตีไหล่กว้างของชายหนุ่มเป็นพัลวันก่อนที่เรียวปากบางของเธอจะถูกเจ้าของมือแกร่งปิดทับด้วยริมฝีปากเย็นเฉียบของเขาพร้อมกับร่างหนาที่ยกตัวขยับขึ้นมาบดบังร่างเล็กของเธอไว้จนมิด

                ก้องเกียรติกลืนกินเสียงร้องโวยวายของเธอด้วยรสจูบที่ดุดันเร่าร้อนบดคลึงไปมาจนเธอลืมตัว เผยอเรียวปากรับปลายลิ้นอุ่นๆ ที่ขบเม้มเลาะเล็มหนักหน่วงก่อนจะสอดแทรกเข้าไปดูดซับความหวานในโพรงปากนุ่มอย่างซาบซ่านรัญจวนใจกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากปลายลิ้นของเขายิ่งสร้างความวาบหวามมากขึ้นไปอีก ชายหนุ่มใช้ชั้นเชิงและประสบการณ์ที่มากกว่าปลุกเร้าจนหญิงสาวหวั่นไหวไปกับสัมผัสของเขา

                มือแกร่งข้างหนึ่งสอดเข้าใต้เอวบางเพื่อกอดและยึดเธอไว้ใต้ร่างของเขาส่วนมืออีกข้างค่อยๆ เอื้อมไปวางแก้วเหล้าในมือลงบนโต๊ะข้างตัวจากนั้นก็กลับมาลูบไล้แขนเรียวและลาดไหล่บอบบางที่เนียนนุ่มละเอียดมือจนเขาแทบอดใจไม่ไหวโชคดีที่ภายในสถานที่แห่งนี้มีทั้งเสียงเพลงที่ดังสนั่นดับเสียงร้องของเธออีกทั้งแสงไฟก็ยังสลัวมัวตา ทำให้ใครต่อใครที่กำลังสนุกสนานกันอยู่นั้นไม่ได้สนใจหนุ่มสาวทั้งสองเลยสักนิด

                ขนิษฐาถูกชักจูงให้เคลิบเคลิ้มไปกับเขาอย่างลืมตัวลำแขนเรียวกลมกลึงยกขึ้นจับดึงสาบเสื้อสูทของเขาเหมือนต้องการที่พึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหอบด้วยรู้สึกราวกับถูกเขาสูบวิญญาณออกไปจากร่างเมื่อชายหนุ่มถอนริมฝีปากของตนออก เพราะรู้สึกถึงการหยุดชะงักของเรือที่กำลังเทียบท่าแล้ว

                “กลับบ้านกันเถอะ”ก้องเกียรติกระซิบเสียงพร่าบอกหญิงสาวที่ยังมึนงงกับรสจูบของเขาพร้อมกับผละออกจากร่างนุ่มอย่างแสนเสียดาย

                หญิงสาวรีบขยับตัวลุกขึ้นนั่งด้วยอาการตกใจและนึกโมโหตัวเองที่เผลอไผลไปกับเขาอย่างน่าอายดวงตาสวยร้อนผ่าวไปด้วยน้ำตาแห่งความอัดอั้นที่จวนเจียนจะเบิดออกมา เธอไม่เคยนึกรักหรือชอบเขาเลยสักนิดแต่ทำไมถึงโอนอ่อนไปกับเขาได้ง่ายดายนักหรือร่างกายของเธอจะทรยศต่อหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวนี้กันแน่

                ขนิษฐาผุดลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าจะเดินออกไปทันทีโดยไม่คิดจะพูดอะไรกับเขาหรือหันมามองเขาเลยสักนิด แต่เท้าบอบบางที่กำลังจะก้าวต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกของเขา

                “เดี๋ยวสิ”ชายหนุ่มลุกตามพร้อมทั้งถอดเสื้อสูทของตัวเองแล้วเดินมาคลุมที่ไหล่บอบบางของเธอเอาไว้อย่างนึกหวงแหนและเป็นห่วงหญิงสาวไม่ได้ว่าอะไรแค่ตวัดสายตาหันไปมองการกระทำของเขาเท่านั้น

                “มาด้วยกันก็ต้องออกไปพร้อมกันสิครับ”เสียงทุ้มบอกนิ่งๆ ไม่ได้สนใจกับท่าทีของหญิงสาวจากนั้นก็พากันเดินขึ้นจากเรือแล้วตรงไปที่รถทันที



ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

^_^


สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/7177/1914408155-member.jpg ...หรือ... เสน่หาทาสซาตาน...และ

ookbee



หากสนใจสั่งซื้อในรูปแบบเล่ม สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง 

E-mail : oilza24@hotmail.com

โทร/ไลน์ : 094-4942566



        แสดง 15 - 15
วันที่โพสต์ :  9 ก.ค. 2557 10:55 วันที่อัพเดท :   5 ธ.ค. 2560 12:37    › จำนวนผู้เข้าชม 147877 คน
   › คะแนนโหวต 6878 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :