นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง อสูรออกแบบรัก    by พุธนิศา
ชื่อตอน อย่าทำให้หึง


ตอนที่  10

อย่าทำให้หึง

                สองชั่วโมงต่อมา

                  สระว่ายน้ำของโรงแรมบิลแบล็ค

                “เจ้านายครับ  คุณหนูวาว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำสำหรับลูกค้าครับ”

                “ให้ตาย  ทำไมพูดอะไรเม่เคยฟัง” ไททันวางปากกาและลงไปหาร่างบางทันที่ซึ่งก็เจอกับบาสโก้ที่บอดีการ์ดขึ้นไปรายงาน

                “สนุกไหมค่ะพี่เบล”

                “สนุกค่ะ  น้ำเย็นมากๆด้วย”  เบลลินด้ารู้สึกผ่อนคลายยามที่ได้เล่นน้ำ

                “สนุกมากไหมล่ะ”  เบลลินด้าหันไปมองเสียงที่แสนคุ้นหู

                “คุณ”

                “หนูวา  ใครให้มาเล่นที่นี่  บอกว่าไง”

                “หนูวาลืมค่ะ”  วาลินีพูดหน้าตาเฉย

                “คุณ  คุณจะลงมาทำไม” เบลลินด้าตกใจเมื่อเห็นบาสโก้ถอดรองเท้าพร้อมกับหยิบชุดคลุมลงมาในสระ

                “สวมซะ  แล้วก็ขึ้นได้แล้วเบล”  บาสโก้พูดเสียงเข้ม เขามองไปรอบๆสระก็เห็นว่ามีหนุ่มๆมองเบลลินด้าและวาลินีตาไม่กระพริบแต่เจ้าสาวกับมีรู้อะไรเลยยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด

                “แต่ว่า”

                “จะขึ้นเองหรือจะให้ผมทำให้ขึ้นล่ะเบล”  บาสโก้ว่า ก่อนจะสวมชุดคลุมทับเรือนร่างที่แสนเย้ายวนในชุดว่ายน้ำและก็อุ้มให้ร่าบางไปนั่งที่ขอบซะก่อนจะที่ตนเองจะยันกายขึ้นจากสระว่ายน้ำและก็ฉุดให้ร่างบางยืนขึ้นก่อนจะอุ้มกลับไปยังห้องพัก

                “จะขึ้นได้หรือยังหนูวา”  ไททันถาม แต่วาลินีก็ได้แต่ยิ้ม

                “ส่งมือมาให้หนูวาหน่อยซิค่ะ”  วาลินีว่าพร้อมกับยื่นมือให้ร่างหนา  ไททันส่ายหน้าก่อนจะจับมือเล็กไว้แน่น

                ตูม  ซ่า

                “ฮ่า  ฮ่า น้ำเย็นไหมค่ะ” บอดีการ์ดถึงกับตกใจที่วาลินีกล้าดึงเจ้านายลงไปในสระว่ายน้ำกับตน

                “หนูวา  อยากเล่นมากใช่ไหม”  ไททันถามเสียงเรียบก่อนจะถูกไททันรวบตัวและพาขึ้นจากสระ  ไททันไม่ได้พาวาลินีกลับไปยังห้องทำงานแต่ตรงไปยังสระผู้บริหาร

                “คอยดูข้างนอก”

                “พี่ไทด์จะทำอะไร  ปล่อยหนูวานะ”

                “ก็หนูวาอยากเล่นน้ำไม่ใช่เหรอ  พี่ก็จะเล่นเป็นเพื่อนไง”

                ตูม  ซ่า

                “พี่ไทด์บ้า  โยนทำไมเนี้ย” วาลินีโวยวายเมื่อถูกร่างหนาโยนลงสระซึ่งมีเพียงเขาและเธอสองคน

                “ก็จะเล่นน้ำไง  พี่จะเล่นด้วย”  ว่าแล้วก็ลงมายังสระว่ายน้ำ วาลินีเห็นท่าไม่ดีก็จะว่ายหนีขึ้นฝั่งแต่ไททันก็ไวกว่าว่ายมาพร้อมกับรั้งร่างบางเข้ามากอด

                “ปะ ปล่อยนะ”

                “พี่บอกว่าไง  หนูวาจำได้ไหม”

                “บอกอะไรค่ะ”  วาลินีบังคับให้ตัวเองเสียงสั่น

                “บอกให้มาเล่นน้ำที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับลูกค้าของโรงแรม”

                “ก็คนเยอะสนุกดีออก”

                “พี่ไม่ชอบ”

                “ทำไมถึงไม่ชอบ”

                “ต้องให้บอกด้วยเหรอ”  ไททันย้อนถาม

                “ไม่บอกแล้วจะรู้ไหมเล่า”  วาลินีที่ไม่ยอมใครอยู่แล้วก็ย้อนถาม

                “ถ้าหนูวาคิดจะทำให้พี่หึง  พี่ยอมรับว่าหึง  แต่ถ้าทำให้พี่หึง  หนูวาก็ต้องได้รับบทลงโทษ” วาลินีรีบดันอกแกร่งไว้แต่ก็ช้าไปเมื่อใบหน้าหล่อโน้มลงมาก่อนจะบดริมฝีปากหนากับปากบางช่างแสนเจรจานั่นทันที

                “อื้อ  อือ” วาลินีครางประท้วงอยู่ในลำคอ พยายามดิ้นให้หลุดจากวงแขนแกร่งแต่ก็ทำไม่ได้  เมื่อร่างบางรัดแน่นขึ้น  ลิ้นหน้าสอดแทรกเข้ามาหาความหวานจากปากบางได้สำเร็จ  วาลินีถึงกับอ่อนระทวยยกแขนโอบรอบคออีกฝ่ายไว้

                “มะ  ไม่นะ” เมื่อปากบางเป็นอิสระก็ร้องบอกเมื่อปากหนาซุกไซ้ไปตามลำคอ  ก่อนจะดูเม้มจนเกิดรอย

                “อย่า  พี่ไทด์ หยุดนะ”  วาลินีเสียงสั่น

                “พี่กำลังลงโทษหนูวาอยู่”

                “อือ  หนูวาขอโทษ จะไม่ขัดคำสั่งพี่ไทด์อีก หยุดเถอะนะคะ” วาลินีพูดรัวเร็วเพราะกลัวอีกฝ่ายจะเลยเถิดมากว่านี้

                “แน่ใจ”  ปากหนาพึมพำถามขณะที่พรมจูบมาที่เนินอก

                “จะ  จริงค่ะ อื้อ” วาลินีครางออกมาเมื่อปากหนาขบเม้มบริวเณเนินอกทั้งสองข้าง

                “หวาน  จำไว้อย่างทำให้หึง”  ไททันเงยหน้าสบตากับวาลินี วาลินีรู้สึกร้องวูบวาบไปหมดก่อนจะเป็นฝ่ายหลบสายตาไททันซะเอง

                “หนูวาไม่อยากเล่นแล้ว”

                “พี่ยังอยากเล่นอยู่”  ไททันแกล้ง

                “หนูวาหนาว”

                “ก็กอดพี่ไว้ซิ”

                “พี่ไทด์”  วาลินีเรียกอีกฝ่ายเสียงดัง

                “อ๊ะ  อะ หนูวาเป็นฝ่ายผิดนะ”  ไททันรีบเตือน

                “ก็ได้หนูวาอยากพักแล้วค่ะ  นะคะ  นะ” เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายชอบให้อ้อนเธอก็เลยต้องรีบอ้อนเอาใจให้อีกฝ่ายยอมทำตามตนเอง

                “ก็ได้” ไททันว่าก่อนจะพาวาลินีขึ้นไปยังห้องทำงานและตรงไปอาบน้ำแต่งตังในห้องนอนซึ่งอยู่ภายในห้องทำงานของตนเอง

                ทางด้านบาสโก้พอพาเบลลินด้าขึ้นห้องก็สั่งให้อีกฝ่ายอาบน้ำและก็ออกมาคุยกัน  เบลลินด้าไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เอาซะเลย

                “มานั่งนี่เบล”  บาสโก้สั่งพร้อมกับตบมือไปที่ตัก

                “นั่งตรงนี้ก็ได้ค่ะ”

                “อย่าให้พูดย้ำ  ผมกำลังอารมณ์ไม่ดี” เบลลินด้าเดินเข้าไปหาช้าๆก่อนจะถูกดึงให้นั่งตักจนได้

                “คิดดีแล้วเหรอ”

                “คิด  คิดอะไรค่ะ” เบลลินด้าถาม

                “คิดดีแล้วเหรอที่ทำให้ผมหึง”  เบลลินด้ามองอีกฝ่ายนิ่งๆ

                “ฉันเป็นคนอื่นคุณจะหึงทำไม” เบลลินด้าบอก เพราะเมื่อเช้าเขายังบอกว่าเธอเป็นคนอื่น

                “โอเค  ผมขอโทษที่พูดแบบนั้น  แต่คุณก็ไม่ควรประชดผมด้วยการไปว่ายน้ำในสระให้ไอ้พวกผู้ชายมันมอง”

                “ฉันไม่ได้ประชดนะคะฉันก็เล่นน้ำกับหนูวา”

                “แล้วทำไมไม่ไปเล่นโซนผู้บริหาร  คุณไททันก็บอกไม่ใช่เหรอ”

                “ก็หนูวาบอกเล่นตรงนั้นดีกว่า”

                “ชอบให้คนอื่นแทะโลมหรือไง”

                “ฉันไม่ได้อยากให้ใครมาแทะโลมทั้งนั้นแหล่ะค่ะ  รวมทั้งคุณด้วย”

                “เถียง”

                “ฉันไม่ได้เถียงนะคะ”

                “คุณผิดอยู่ไม่รู้ตัวเลยนะ”

                “ฉันผิดมากมายเลยเหรอค่ะ”  เบลลินด้าพูดอย่างน้อยใจ

                “ใช่  ผิดที่ไม่สนใจผม  ผิดที่ไม่ง้อผม  ผิดที่ไปโชว์เรือนร่างให้คนอื่นเห็น  ทั้งๆที่ผมควรจะได้เห็นเพียงคนเดียว”  บาสโก้ว่าก่อนจะลูบไล้หน้าขาเนียนของอีกฝ่าย  ทำเอาเบลลินด้าขนลุกก่อนจะรั้งข้อมือหนาไว้

                “คุณ  คุณจะทำอะไร” เบลลินด้าถามเสียงสั่น

                “คิดว่าผมจะทำอะไรดี  สำหรับคนที่ทำให้ผมหึงจนคลั่งดีล่ะเบล”

                “บาสโก้  อย่าค่ะ” เบลลินด้าพยายามจับมือหนาไว้ที่ทำท่าจะลูบไล้เข้าไปในกระโปรงตัวสวยขณะที่เธอก็พยายามเบี่ยงตัวหนีจมูกโด่งที่ซุกไซ้มายังลำคอระหง

                “จะสนใจผมได้หรือยังเบล” บาสโก้กระซิบถามพร้อมกับขบเม้มใบหูเล็กเป็นเชิญหยอกเย้าแต่ก็ทำเอาเบลลินด้าสะดุ้งได้เหมือนกัน

                “บาส บาสโก้”

                “เมื่อเช้าก็ไม่ง้อผม”

                “ฉัน  ฉันง้อแล้วนะคะ” เบลลินด้าบอก  บาสโก้ผละห่างเมื่อมองหน้าสวยที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำไปหมด

                “ตอนไหน”

                “ก็ทำข้าวต้มกุ้งให้ไงค่ะ”

                “ถ้าอยากง้อผม  ไม่ยากเลย แค่หอมแก้มผม  จูบผม  หรือจะมากกว่านั้นก็ได้”

                “ฉันเสียเปรียบตลอดเลย”  เบลลินด้าบ่น

                “แต่ยังไงผมก็ต้องลงโทษเพราะคุณเล่นน้ำไม่ขอผม”

                “อะ  อื้อ” พอจะพูดปากหนาก็บดจูบลงมาทำเอาเบลลินด้าชาวาบไปทั้งตัวทำอะไรไม่ถูกเมื่อถูกจูบอย่างไม่ทันตั้งตัวแบบนี้

                “อื้อ  อือ” เบลลินด้าปล่อยมือที่จับมือหนาไว้ไปวางที่อกหนาแต่แรงผลักนั่นแสนน้อยนิด  ซึ่งทำอะไรบาสโก้ไม่ได้เลย

                ก๊อก  ก๊อก ก๊อก

                “ใครวะ”  เบลลินด้าพยายามลุกหนีแต่บาสโก้ไม่ยอให้ลุก

                “เข้ามา”

                “ทำอะไรพี่เบลค่ะ”  วาลินีเปิดประตูมาก็โวยวายใส่พี่ชายทันที

                “ตัวแสบจริงๆ  ขัดจังหวะได้ตลอด”  บาสโก้พึมพำแต่เบลลินด้าก็ได้ยิน

                “มานั่งกับหนูวาดีกว่าค่ะ  แล้วข้าวต้มกุ้งหมดยังค่ะ”  วาลินีถาม

                “พี่กินหมดแล้ว”เบลลิดน้าหันไปมองอีกฝ่าย

                “ทำไม  ผมกินไม่ได้เหรอ”

                “เปล่าค่ะ”  เบลลินด้าตอบ

                “งั้นลงไปหาอะไรทานที่ห้องอาหารของโรงแรมกัน  พี่เบลยังไม่ได้ทานอะไรเลยนะคะ  นี่ก็เที่ยงแล้วด้วย”

                “งั้นก็ไปกัน”  บาสโก้ว่าก่อนจะจูงเบลลินด้าและวาลินีตรงไปยังห้องอาหารของโรงแรม

                “คุณไททันล่ะ”

                “เปลี่ยนชุดอยู่ค่ะ”  วาลินีบอกก่อนจะสั่งอาหารในส่วนของตนเองและไททันเอาไว้

                “เปลี่ยนทำไม”  บาสโก้สงสัย

                “ผมถูกเด็กดื้อดึงลงน้ำครับ”ไททันมาทันก็ตอบทันที

                “ร้ายนักนะเรา”  บาสโก้ขยี้ผมน้องสาว

                “พี่เบลช่วยหนูวาด้วย”

                “พอแล้วค่ะ  ผมหนูวายุ่งไปหมดแล้ว” เบลลินด้าว่า  บาสโก้ก็เลยหันมาขยี้ผมคนรักแทน

                “คุณ”

                “ก็ไม่ให้ขยี้ผมหนูวา  ผมก็ขยี้ผมคุณแทนไม่ได้เหรอ”

                “แล้วถ้าฉันขยี้ผมคุณบ้างล่ะค่ะ”  เบลลินด้าว่า

                “ขยี้แล้วก็จัดให้ด้วยนะ  เอาไหม” เบลลินด้าหลบตากรุ่มกริ่มของอีกฝ่าย เมื่ออาหารมาพร้อมก็เริ่มลงมือทานอาหารกันต่อทันที

 

        แสดง 10 - 10
วันที่โพสต์ :  11 ก.พ. 2558 20:36    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2558 09:11    › จำนวนผู้เข้าชม 322910 คน
   › คะแนนโหวต 3610 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :