นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง อสูรออกแบบรัก    by พุธนิศา
ชื่อตอน ความรู้สึกดีๆ


ตอนที่  11

ความรู้สึกดีๆ

                “ตอนเย็นทานข้าวด้วยกันอีกนะคะ”  วาลินีบอกบาสโก้และเบลลินด้า

                “อืม  หกโมงเย็นเจอกัน”  บาสโก้ว่าก่อนจะจูงมือเบลลินด้ากลับห้อง

                “นั่งดูหนังก่อนนะเบล  ง่วงไหม”

                “นิดหน่อยค่ะ”

                “สงสัยเล่นน้ำเหนื่อย  แต่เดี๋ยวค่อยนอน  พึ่งกินอิ่มาเดี๋ยวกรดไหลย้อน” บาสโก้บอก  เบลลินด้าพยักหน้าหลับรู้ ผ่านไปครึ่งชั่วโมงเบลลินด้าก็หลับไปในที่สุด บาสโก้ที่เดินไปทำธุระที่ห้องกลับออกมาเห็นว่าร่างบางหลับก็อุ้มไปนอนที่ห้องก่อนจะห่มผ้าให้

                ตกเย็น

                “เบล  ไปลุกไปล้างหน้าล้างตาก่อน” 

                “เย็นแล้วเหรอค่ะ”

                “ตื่นได้แล้ว  เดี๋ยวดึกก็นอนไม่หลับหรอก”

                “ค่ะ”เบลลินด้าขานรับอย่างว่าง่ายทำเอาบาสโก้ยิ้มออกมา เบลลินด้าหน้าล้างเสร็จก็ออกมาหาบาสโก้ที่นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก

                “ไปได้แล้ว  ป่านนี้หนูวากับคุณไททันรอแล้ว”บาสโก้จูงมือเบลลินด้าลงไปด้านล่างทันที

                “กินอะไรดีค่ะ”วาลินีถามเบลลินด้า

                “ไม่กินได้ไหม”  เบลลินด้าหันไปถามบาสโก้  บาสโก้ขมวดคิ้ว

                “ทำไม”

                “ฉันไม่หิว  กินขนมเค้กได้ไหม”

                “...”  บาสโก้ทำหน้าคิด

                “นะคะ”  เบลลินด้าจับแขนแกร่งเขย่าเป็นเชิงขอ  บาสโก้ถอนหายใจอย่างแรงก่อนจะพยักหน้า

                “ขอเค้กชาเขียว  กับชาเขียวปั่นค่ะ”  เบลลินด้าสั่ง เมื่ออาหารมาพร้อมทุกคนก็เริ่มทาน พอเบลินด้าจะตักเค้กทานบาสโก้ก็จับมือไว้ก่อน

                “กินสเต๊กปลาสักสองคำ”

                “แต่ว่า”

                “สองคำเอง”  บาสโก้ว่า เบลลินด้าก็ยอมให้บาสโก้ป้อนสเต๊กปลาสองคำ วาลินีมองยิ้มๆที่เห็นพี่ชายอ่อนโยนกับเบลลินด้ามากขึ้น

                “จะให้ป้อนให้เหมือนคู่นั้นไหม”  ไททันกระซิบถาม

                “ไม่ต้องค่ะ”  วาลินีว่าก่อนจะก้มทานอาหารของตนเองต่อ  เบลลินด้าก็จัดการกับเค้กตัวเองจนหมดก่อนจะดูดชาเชียวต่อ

                “อร่อยไหม”

                “อร่อยค่ะ”  เบลลินด้าตอบ

                “กินมั้ง” เบลลินด้าหันมามองก่อนจะยื่นแก้วชาเขียวให้อีกฝ่าย  บาสโก้ก้มลงไปดูดชาเขียวทำเอาเบลลินด้ารู้สึกหน้าแดงขึ้นมา

                “อร่อยจริงๆด้วย  แน่ใจว่าไม่หิวข้าวตอนกลางคืนนะ”

                “ไม่หิวหรอกค่ะ”

                “ไปเดินเล่นหน้าโรงแรมกันค่ะพี่เบล” วาลินีว่าก่อนจะพาเบลลินด้าไปเดินเล่นหน้าโรงแรม  บาสโก้กับไททันก็พยักหน้าให้บอดีการ์ดเดินตามไป

                “คุณรักหนูวาจริงๆหรือเปล่า”

                “แน่นอน”

                “ถ้าหนูวาทำอะไรผิดพลาด  คุณสามารถให้อภัยได้ไหม”  บาสโก้ถาม

                “ก็ต้องดูก่อนว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ”  บาสโก้นิ่งไปเมื่อเจอกับคำตอบไททัน

                ปัง  ปัง ปัง

                “เบล/หนูวา”สองหนุ่มได้ยินเสียงเหมือนปืนดังขึ้นจากหน้าโรงแรมก็รีบออกไปทันที

                “เกิดอะไรขึ้น  เป็นอะไรหรือเปล่าหนูวา”

                “แค่ตกใจค่ะ”  วาลินีว่า

                “ไม่เป็นไรนะเบล”  เบลลินด้าพยักหน้า

                “แน่ใจนะ”

                “ค่ะ  แค่ตกใจ” เบลลินด้าบอก บาสโก้ดึงร่างบางเข้ามากอด

                “เกิดอะไรขึ้น”

                “คนของเราตามมันไปอยู่ครับ  มันจุดประทัดขู่เราเฉยๆครับนาย”  บอดีการ์ดของไททันรายงาน

                “ได้เรื่องก็บอกฉัน  ฉันจะจัดการเอง” ไททันพูดเสียงเข้ม

                “เบล  ขึ้นห้องไปกับหนูวาก่อน”  บาสโก้ว่า

                “เสร็จธุระแล้วจะไปรับนะ”  ไททันบอก สองสาวพยักหน้าก่อนจะพากันไปยังห้องพัก

                “คิดว่าพวกไหนครับ”  บาสโก้ถาม

                “คงจะเป็นอริผม  ไม่ต้องห่วง ผมจัดการได้”  ไททันว่า

                “หนูวาจะโดนลูกหลงไปด้วยหรือเปล่า  อยู่อีกตั้งเดือน”  บาสโก้พูดเสียงเครียด

                “หนูวาจะไม่มีแม้แต่รอยข่วน”  ไททันบอก

                “ได้ตัวแล้วครับ”

                “คุณจะเอายังไง”  บาสโก้ถามแต่สีหน้ามองอริของไททันไม่วางตา

                “พามันไปสระว่ายน้ำส่วนตัวของฉัน”  ไททันบอกก่อนจะเดินนำไป  บาสโก้ก็เดินตามไปทันที

                “ใครใช้แกมา”  ไททันถาม

                “กูไม่ตอบ”

                พลั่ก

                “ใครใช้แก่มา”  ไททันย้ำอีก

                “กู  โอ๊ย”

                กรอด  กร๊อบ

                “แขนกู  แขน” ไททันหักแขนทั้งสองข้างของมันจนเสียรูป

                “ไม่บอกก็ดี  รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงหักแขนแก”ไททันลดตัวลงนั่งยองให้ระดับหน้าอยู่ระดับเดียวกับศัตรู

                “..”

                “เพราะมึงทำให้คนสำคัญของกูตกใจด้วยประทัดที่มึงปา”  บาสโก้ยกยิ้มไม่คิดว่าไททันจะมีมุมโหดแบบนี้

                “โอ๊ย  ปล่อยกูไปเถอะ”

                “พูดดีๆกับนายกูถ้าไม่อยากให้กูหักคอมึง” คนสนิทของไททันว่า

                “ไม่ต้องขนาดนั้นจิม”

                “แต่นายครับ”

                “ฉันไม่ต้องการให้มันตายเร็วนัก  เอามีดมา” ไททันว่า

                “คราวนี้ฉันขอเลือดนะ”  ไททันพูดเสียงเย็นจนมันเสียวสันหลังขึ้นมา

                “คุณแดเนียล  จ้างให้มันมาป่วนพวกคุณ”  มันรีบสารภาพ

                “ก็แค่นั้น”  บาสโก้ว่าก่อนจะหยิบมีดสั้นมือไททันมาปักที่เข่าของมัน

                ฉึก

                “โอ๊ย  อ๊าก” บาสโก้ยกยิ้ม

                “โทษทีวะ  มือมันกระตุก” บาสโก้พูพร้อมกับยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกไป  ไททันยิ้มเพราะรู้ว่าบาสโก้ทำเพื่อเบลลินด้า

                “คิดว่าจะปักที่หัวใจมัน” ไททันตามมาพูดในห้องน้ำที่บาสโก้กำลังล้างคราบเลือดออกจากมือ

                “ผมคิดว่าคุณคงจะส่งมันกลับไปหาไอ้แดเนียลอะไรนั่น”  บาสโก้พูดเหมือนรู้ใจ

                “ไม่ต้องห่วงหรอก  มันก็แค่หมาบ้า มันต้องการป่วนเท่านั้นเพราะมันไปแย่งลูกค้ามันมา”

                “หนูวาไม่เกี่ยวด้วย”  บาสโก้ว่า

                “รับรองว่าผมจะดูแลหนูวาเท่าชีวิต”ไททันให้คำมั่น

                “ถ้าคุณรักหนูวามาก  ผมว่าคุณควรจะให้อภัยทุกอย่างที่หนูวาทำ”  บาสโก้ว่าก่อนจะกลับไปที่ห้องซึ่งไททันเดินตามหลังมา

                ก๊อก  ก๊อก ก๊อก

                “เป็นไงค่ะ”  เบลลินด้ารีบถามก่อนจะกวาดตามองร่างหนา

                “ให้ผมถอดเสื้อผ้าให้ดูไหมครับ”  บาสโก้ล้อทำเอาเบลลินด้าหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา

                “อุตส่าห์เป็นห่วง”  เบลลินด้าบ่นเบาๆ

                “ผมไม่เป็นอะไรหรอก  คนเป็นคุณไททัน”  วาลินีรีบลุกออกจากห้องทันที

                “จะไปไหนหนูวา”ไททันถาม

                “พี่ไทด์เป็นอะไรค่ะ” วาลินีถามก่อนจะจับมือหนาขึ้นมาดูพร้อมกับสำรวจไปทั่วร่างหนา

                “ไม่ได้เป็นอะไร”

                “อย่ามาโกหกหนูวานะ  ถอดเสื้อออกเลยค่ะ”

                “จะบ้าเหรอหนูวา  จะปล้ำพี่ทางเดินนี้ไง”

                “ก็พี่บาสโก้บอกว่าพี่ไทด์บาดเจ็บ”

                “พี่บอกหรือไงหนูวา  ตอนไหน” บาสโก้ออกมาล้อ

                “พี่บาสโก้แกล้งหนูวาเหรอ  พี่เบลค่ะ ไม่ต้องอยู่กับคนชอบแกล้งเลย ไปนอนกับหนูวาที่คฤหาสน์บิลแบล็คดีกว่า” วาลินีรีบมาดึงแขนเบลลินด้าแต่บาสโก้คว้าเบลลินด้ามากอดไว้ก่อน

                “ไม่ต้องเลย  ฝากด้วยนะครับคุณไทด์” ไททันยิ้มเพราะรู้ว่าบาสโก้เริ่มจะยอมรับตัวเองบ้างแล้วไม่งั้นก็คงไม่เรียกชื่อเล่นเขา

                “พี่ไปนะเบล  ไปครับหนูวา”

                “แน่ใจนะคะว่าไม่เป็นไรอะไร”

                “กลับบ้านไปจะถอดให้ดู” วาลินีฟาดไปที่แขนแกร่งอย่างแรงที่กล้าล้อเธอ  บาสโก้ยืนมองน้องสาวทีเดินไปพร้อมไททันก่อนจะพาเบลลินด้าเข้าห้อง

                “จับคนนั้นได้ไหมค่ะ”

                “ได้ครับ”

                “แล้วคุณทำอะไรหรือเปล่า”  เบลลินด้าถาม บาสโก้มองหน้าเรียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายรู้ว่าเขาคงไม่อยู่เฉยๆ

                “ทำไมถึงคิดว่าผมทำอะไรมันล่ะ”  บาสโก้ถามยิ้มๆ

                “ถ้าไม่เอาคืนก็ไม่ใช่คุณ”

                “ดีใจจังที่คุณรู้จักผมดีขึ้น” 

                “ขอตัวไปอาบน้ำนะคะ” เบลลินด้าเขินกับสายตาที่มองมาก่อนจะรีบกลับไปยังห้องนอนเพื่ออาบน้ำและเตรียมตัวนอน  พอออกมาก็เจอกับบาสโก้ที่นั่งที่เตียง

                “ผมรอคิวอาบน้ำ  เดี๋ยวจะออกไปนอนข้างนอก”

                “นอนด้วยกันไหมค่ะ”  เบลลินด้าถาม

                “ฝืนใจหรือเปล่าครับ”  บาสโก้เดินเข้ามาหาร่างบางก่อนจะรั้งเข้ามากอด  เบลลินด้าได้แต่ส่ายหน้ากับอกแกร่งบาสโก้ยิ้ม

                “ขอบคุณครับ  ผมไปอาบน้ำก่อนนะ”

                ฟอด

                “คุณ”

                “แค่หอมเอง” บาสโก้รีบแก้ตัวก่อนจะถูกหน้าสวยส่งค้อนให้  พอบาสโก้เข้าไปในห้องน้ำแล้ว  เบลลินด้าก็ยกมือลูบแก้มตัวเองอย่างเขิน

                “นอนยังเบล” บาสโก้ที่อาบน้ำเสร็จก็รีบขึ้นเตียงและประชิดร่างบางทันที

                “จะทำอะไรค่ะ”

                “นอนกอด”

                “เอ่อ  ต่างคนต่างนอนไม่ได้เหรอค่ะ”

                “แค่กอดเองนะ  นะ นะครับเบล”

                “ทำไมต้องมาอ้อนด้วย”  เบลลินด้าบ่นอุบอิบ  บาสโก้ยิ้มเพราะรู้ว่าถ้าอ้อนร่างบางจะใจอ่อน

                “ฝันดีนะครับ”  บาสโก้ก้มลงมาจูบหน้าผากมนก่อนจะกระชับร่างบางเข้ามาหา เบลลินด้าใจเต้นตึกตักเป็นจังหวะรัวเร็วกว่าจะได้หลับก็ปาไปเที่ยงคืน

 


(มาจัดให้หนึ่งตอนก่อนนะคะ  ช่วงนี้ยุ่งๆค่ะ  บวกกับพึ่งร่างกายพึ่งฟื้นด้วย  ก็เลยแต่งได้ไม่มากค่ะ  และตอนนี้กำลังเข้าเล่มดวงใจพิศวาสอยู่ด้วย  แฟนรูปเล่มเขาเร่งมาด้วย ก็เลยต้องแยกร่างแบ่งๆภารกิจกันไปค่ะ  ตอนนี้จัดรูปหน้าเสร็จแล้ว  เดี๋ยวจะทำหน้าปกต่อ  วันนี้จัดให้หนึ่งตอนก่อนนะคะ  เพื่อเป็นการรอ  ไม่รู้ว่าจะว่างอัพอีกเมื่อไร  เดี๋ยวคืนนี้จัดนิยายตามคิวให้ค่ะ  ใครรอนิยายตามคิวอยู่  เตรียมอ่านนะคะ  เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายแล้วค่ะ  อัพเรื่องเก่าๆให้ครบแล้ว เรื่องที่จะอัพคือ  คลื่นรักซาตานนะคะ)

        แสดง 11 - 11
วันที่โพสต์ :  11 ก.พ. 2558 20:36    วันที่อัพเดท :   16 มี.ค 2558 09:11    › จำนวนผู้เข้าชม 322917 คน
   › คะแนนโหวต 3610 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :
  

 ความคิดเห็นที่ 1
รอตอนต่อไปค่ะ
 saveeva duch | 4 มี.ค 2558 20:46 | IP : 1.46.65.xxx