นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ทวงรักสิเน่หาเถื่อน [วางแผงแล้วนะคะ]    by tichakorn
ชื่อตอน ตอนที่ 4-2


ติ๊ด...ติ๊ด....

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาฉุดรั้งความคิดฟุ้งซ่านเหยื่อสาวแต่เพียงครู่เดียวเจ้าตัวก็รู้แล้วว่าพวกที่จับตัวเธอมาเป็นคนของใคร เมื่อโทรศัพท์ที่ส่งเสียงดังเมื่อครู่ยื่นมาให้เธอ

“คุณ...เซียล่า” นิธาราขานเรียกด้วยเสียงแหบแห้ง ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงคนที่พรากลูกชายของเธอไปพร้อมกับสั่งไม่ให้เธอติดต่อกับหลานชายแต่ทำไมวันนี้คุณเซียล่าถึงได้ส่งคนมาจับตัวเธอ ทั้งที่เธอไม่เคยติดต่อกลับไปหาหลานชายของท่านเลย

“ยังดีที่หล่อนยังจำเสียงของฉันได้” คุณเซียล่าเหยียดยิ้มมุมปาก

“คุณ...ต้องการอะไรจากฉันเหรอค่ะ” หญิงสาวถามกลับเสียงสั่นๆ พลางมองท่าทีของผู้ชายหน้าเหี้ยมในรถอย่างหวาดระแวง

“ฉันโทรมาเตือนหล่อนว่าถ้าอยากให้บรรดาคนที่หล่อนรักปลอดภัยดี หล่อนอย่าได้คิดหวนกลับไปหาหลานชายของฉันอีก จำไว้นิธารา”

“นิดจำได้ค่ะ คุณวางใจได้เลยเพราะนิดไม่คิดจะกลับไปยุ่งเกี่ยวกับหลานชายของคุณแน่นอน” นิธาราตอบกลับเสียงแข็งเพราะไม่เคยลืมว่าเขาสร้างบาดแผลอะไรไว้กับเธอบ้าง แต่ก็หวังว่าสักวันอาจจะได้พบหน้าลูกชายบ้าง แค่สักครั้งก็ยังดี

“แต่ถ้าหล่อนไม่รักษาคำพูด ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยของลูกชายหล่อนแน่ จำใส่หัวหล่อนเอาไว้” คุณเซียล่าวางสายทันทีเมื่อพูดจบทิ้งให้คนปลายสายได้แต่ร้องเรียกผ่านไปตามสาย ครั้นจะกดโทรกลับไปโทรศัพท์ก็ถูกแย่งคืนไปเสียอย่างนั้น

“ขอโทรศัพท์ให้ฉันเถอะนะ ฉันขอร้อง” นิธาราเอ่ยขอร้องชายหน้าตาเหี้ยมเสียงสั่นเครือ เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกชาย

“อย่าเรื่องมาก!” ชายหน้าเหี้ยมตะคอกกลับพร้อมกับที่โทรศัพท์ส่งเสียงก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง เห็นดังนั้นนิธาราจึงขอร้องให้เธอได้พูดคุยกับคุณเซียล่าแต่อีกฝ่ายกลับหันมองด้วยสายตาขุ่นขวางแล้วกดวางสายพร้อมๆ กับที่รถตู้ก็วนกลับมาที่เดิม

“ลงไป!” รถตู้ยังไม่ทันจอดสนิทชายหน้าเหี้ยมก็ตวาดไล่ เมื่อได้รับคำสั่งจากคนทางไกลว่าอย่าเพิ่งทำอะไรเหยื่อสาว ด้านนิธาราก็รีบพาตัวเองลงจากรถก่อนที่รถตู้คันดังกล่าวจะเคลื่อนออกไปและไม่กี่วินาทีถัดมาก็มีรถหรูขับเข้ามา เธอจึงเร่งฝีเท้าเดินกลับไปยังคอนโด

“สวัสดีครับ คุณนิด” เจ้าของรถหรูที่หายหน้าหายตาไปเกือบสองสัปดาห์ลดกระจกลงแล้วกล่าวทักทายทำให้คนที่กำลังเร่งฝีเท้ากลับคอนโดหยุดชะงักและหันกลับไปทักทายกลับเพียงสั้นๆ ก่อนจะขอกลับที่พักโดยไม่ทันได้สังเกตว่าภายในรถหรูไม่ได้มีเพียงหนุ่มฝรั่งเจ้าของเสียงทักทายเพียงคนเดียว

คลินท์กดยิ้มมุมปากเมื่อได้กลับมาพอเจออดีตคนรักอีกครั้ง เขายอมรับว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาใจเขายังโหยหาเธออยู่แต่เมื่อนึกย้อนถึงสิ่งที่เธอทำไว้ก็ทำให้หัวใจของเขาร้อนรุ่มดั่งไฟจนอยากจะเข้าไปลากตัวผู้หญิงหน้าเงินไปชำระโทษให้หายแค้นเสียเดี๋ยวนี้ แต่เขาก็ต้องยับยั้งตัวเองเอาไว้เพราะอีกแค่ไม่กี่วันเขาก็จะได้ตัวผู้หญิงหน้าเงินมาอยู่แล้ว

“เอาไงต่อครับเจ้านาย” โรเจอร์ บอดี้การ์ดหนุ่มรูปหล่อหันไปถามเจ้านายเสียงเรียบ

“กลับโรงแรม” เมื่อเจ้าของร่างบางหายเข้าไปในคอนโด คลินท์จึงล่ะสายตาจากร่างนั้นแล้วหันมาบอกบอดี้การ์ดให้ออกรถกลับโรงแรมที่พัก

ทางด้านนิธาราเมื่อเข้ามาถึงห้องพักแล้วเจ้าตัวก็ได้แต่เดินวนรอบห้องด้วยสีหน้าวิตกกังวล เพราะเป็นห่วงลูกชายที่แม้เธอจะไม่รู้ว่าคุณเซียล่าแค่ขู่เธอหรือทำจริงก็ตาม แต่เพราะอะไรทำไมคุณเซียล่าถึงได้ติดต่อกลับมาทั้งที่เธอไม่เคยไปยุ่งเกี่ยวหรือติดต่อกับหลานชายของท่านสักครั้งเดียว นับตั้งแต่ได้กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิด

หรือคุณจะมาเมืองไทย คุณเซียล่าถึงได้โทรมาขู่มาฉัน พึมพำแล้วก้มมองโทรศัพท์อยู่อย่างนั้นเมื่อใจหนึ่งก็อยากติดต่อกลับไปหาอดีตคนรักเพื่อถามไถ่ถึงลูกชายแต่อีกใจก็หวาดกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับลูกชาย หากคุณเซียล่ารู้ว่าเธอติดต่อไปหาหลานชายของท่าน

แม่ต้องทำยังไงดีล่ะ ทำยังไงๆ

เมื่อความเป็นห่วงมีมากกว่าสิ่งใดเธอจึงเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วตรงดิ่งไปยังโน้ตบุ๊กรอเพียงไม่นานเธอก็ได้เบอร์โทรของบริษัทอดีตคนรักแต่ยังไม่ทันได้กดโทรออก เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะเสียก่อนเธอจึงตัดสินใจเดินออกไปเปิดประตูแต่ใจก็ยังภาวนาขอให้คุณเซียล่าอย่าทำอะไรลูกชายของเธอเลย

******

“พี่สิริ เคลียร์งานเสร็จแล้วเหรอค่ะ” เจ้าของห้องเอ่ยถามว่าที่คู่หมั้นด้วยความแปลกใจ เพราะก่อนที่เธอจะกลับมาพี่สิริก็บอกว่าต้องอยู่เคลียร์งานที่โรงพยาบาลกว่าจะเสร็จก็คงสามทุ่ม

“อืม” สิริตอบรับในลำคอก่อนจะวาดมือโอบเอวบางพาเข้าไปในห้อง นิธาราเบี่ยงตัวออกอย่างเร็ว สร้างความไม่พอใจให้กับว่าที่คู่หมั้นหนุ่ม

“นิด” สิริมีสีหน้าไม่พอใจ

“อย่าค่ะพี่สิริ” นิธาราเอ่ยห้ามเสียงแข็งเมื่อว่าที่คู่หมั้นคว้าตัวเธอเข้าไปกอดแทนการโอบ

“พี่แค่ขอกอดนิดหน่อยทำไมนิดต้องคอยห้ามพี่นิด” สิริต่อว่าเสียงห้วนจัด อารมณ์ดีๆ ก่อนหน้าพลันหายไป

“ก็นิดเคยบอกพี่สิริไปแล้วว่านิดไม่พร้อม” ว่าที่คู่หมั้นสาวแย้งเสียงแข็งเช่นเดิม ยิ่งนึกถึงภาพเร่าร้อนบนโต๊ะทำงานก็ยิ่งทำให้รังเกียจสัมผัสของพี่สิริอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“แต่อีกแค่สามวันเราก็จะหมั้นกันแล้วนะนิด ทำไมไม่ยอมพี่บ้าง หรือนิดอยากให้พี่ไปหาความสุขจากคนอื่นแทนงั้นเหรอ นิดต้องการแบบนั้นใช่ไหม พี่จะได้ออกไปหาเดี๋ยวนี้” สิริโต้กลับเสียงกร้าว ยกมือขึ้นเสยผมด้วยความหงุดหงิด จากที่คิดว่าจะมารับว่าที่คู่หมั้นสาวไปทานอาหารที่บ้านตามคำชักชวนของมารดาคงต้องเป็นอันยกเลิกไป

“พี่แน่ใจเหรอค่ะว่ายังไม่ได้ไปหาความสุขจากที่อื่น” ว่าที่คู่หมั้นสาวตอบกลับเสียงเย็นเยียบ มุมปากสวยกดยิ้มนิดๆ ที่สิริเห็นแล้วก็รู้สึกสังหรณ์ใจขึ้นมา

“นิดพูดแบบนี้หมายความว่าไง” สิริตะคอกถาม สีหน้าเคร่งขรึม

“นิดก็หมายความตามที่พูดไงค่ะพี่สิริ”

“อย่ายอกย้อนพี่นะนิด แล้วพี่ก็ไม่ชอบให้นิดพูดเป็นปริศนาแบบนี้ด้วย บอกมาสิว่าพี่ไปทำอะไรให้ หรือนิดคิดจะคิดหาเรื่องพี่จะได้ไม่ต้องหมั้นกับพี่ ใช่ไหม” สิริคว้าร่างบางเข้ามาประชิดแล้วเอ่ยถามเสียงกระชาก

“นิดเนี่ยเหรอหาเรื่องพี่” แม้จะเจ็บที่หัวไหล่ทั้งสองจากแรงบีบแต่เธอก็ไม่คิดจะเอ่ยปากขอร้องให้ว่าที่คู่หมั้นปล่อย ซ้ำยังเชิดหน้าขึ้นมองอย่างท้าทาย

“นิด! พี่บอกว่าอย่ามายอกย้อนไง ไม่เข้าใจหรือไง”

สิริตวาดใส่เสียงดังลั่น ส่งผลให้หนุ่มฝรั่งข้างห้องที่เพิ่งกลับมาเพราะได้รับคำสั่งจากเจ้านายหนุ่มให้รีบกลับมาจับตาดูอดีตคนรักชะงักปลายเท้า ก่อนจะมองซ้ายมองขวาเมื่อไม่เห็นใครอยู่ในบริเวณนั้นเขาจึงเดินเข้าไปใกล้ห้องพักอดีตคนรักของเจ้านายหนุ่ม แล้วเอาหน้าแนบกับบานประตูพร้อมกับใช้มือดันประตูทว่ามันล็อกจากด้านในด้วยฝีมือของสิริ พร้อมๆ กับเสียงทะเลาะของคนภายในห้องก็ดังออกมาเรื่อยๆ

“พี่สิริกลับไปซะ นิดไม่อยากเห็นหน้าพี่” นิธาราออกปากไล่พร้อมกับผลักร่างของว่าที่คู่หมั้นออกห่าง ทว่าสิริไม่ขยับเขยื้อนไปไหนสักนิดอีกทั้งยังเปลี่ยนจากการบีบไหล่มนมาเป็นโอบรัดรอบเอวบาง

“พี่สิริ ปล่อยนิด” นิธาราสั่งเสียงแข็ง พยายามผลักไสร่างใหญ่ออกไปให้พ้นตัว “ปล่อยนะพี่สิริ”

“ไม่ปล่อย!” สิริโต้กลับเสียงห้วนๆ มุมปากยกยิ้มร้ายอย่างที่อีกคนไม่เคยเห็นมาก่อนนิธาราพยายามดิ้นรนออกจากอ้อมกอดที่แสนรัดแน่นนั้น ทว่ายิ่งเธอดิ้นรนมากสองมือใหญ่ก็ยิ่งออกแรงรัดรึงร่างกายของเธอมากเท่านั้น

“พี่สิริ พี่จะทำอะไร” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นๆ หน้าตาตื่นตระหนกเมื่อว่าที่คู่หมั้นหนุ่มพาเธอเดินไปยังโซฟาตัวยาวมุมห้อง

“พี่ก็จะทำให้นิดเป็นเมียพี่ก่อนงานหมั้นของเราไง” สิริโต้กลับเสียงแหบแห้ง สายตาเต็มไปด้วยความกระหาย

“ถ้าพี่ทำอะไรนิด นิดไม่มีวันหมั้นกับพี่เด็ดขาด” คนเสียเปรียบพยายามหาทางเอาตัวรอดสุดชีวิตแต่ดูเหมือนอีกคนจะหน้ามืดไปแล้ว

“แน่ใจเหรอ” สิริย้อนถามพร้อมยิ้มร้าย เพราะเขารู้ดีว่าคนอย่างนิธาราไม่มีวันหนีงานหมั้นได้แน่ในเมื่อบุญคุณของครองครัวเขามันค้ำคอเธออยู่

“นิดแน่ใจ” นิธาราตอบกลับเสียงเย็นเยียบพร้อมกับใช้โอกาสที่อีกคนเผลอ ผลักออกไปได้ในที่สุดขณะที่สิริก็หัวเสียแบบสุดๆ เมื่อว่าที่คู่หมั้นสาวหนีไปคว้ามีดปอกผลไม้มาข่มขู่เขา

“วางมีดลง!” สิริเอ่ยสั่งเสียงกระด้าง

“ไม่! ส่วนพี่ ออกไปจากห้องของนิดได้แล้ว อย่าให้นิดต้องโทรเรียกตำรวจ” นิธาราแกว่างมีดในมือไปมาเพื่อข่มขู่จนสิริชักนึกหวั่นเหมือนกัน

“ถึงต้องโทรเรียกตำรวจเลยหรือไงนิด”

“ก็ถ้าพี่สิริยังคิดจะทำร้ายนิดอีก นิดก็จะโทรแจ้งตำรวจ”

“โอเคนิด พี่จะไม่ทำอะไรนิดแล้ว นิดวางมีดลงเถอะ” สิริหว่านล้อม พร้อมกับสาวเท้าถอยหลังเมื่อว่าที่คู่หมั้นสาวเดินไล่ต้อน

“ออกไป!” นิธาราไม่ยอมทำตามคำร้องขอของว่าที่คู่หมั้นซ้ำยังไล่ตะเพิด 

“นิด พี่บอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำ ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง แล้วก็จำเอาไว้ด้วยว่านิดไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายพี่ เพราะครอบครัวของพี่มีบุญคุณกับนิด จำเอาไว้!” สิริตอบกลับเสียงห้วนจัด ก่อนจะกระแทกลมหายใจออกมาเป็นจังหวะเดียวกันกับหนุ่มฝรั่งที่แอบฟังสถานการณ์ภายในห้องก็เคาะประตูห้องเมื่อแน่ใจแล้วว่าอดีตคนรักของเจ้านายหนุ่มอาจจะตกอยู่ในอันตราย

“นัดใครไว้ล่ะ” สิริตวาดถามว่าที่คู่หมั้นสาวแต่ไม่คิดรอคำตอบด้วยการเดินไปกระชากประตูเปิดออกกว้าง ใบหน้าหล่อเหลายิ่งเคร่งขรึมมากขึ้นเมื่อได้เห็นหน้าหนุ่มฝรั่ง

“คิดจะสวมเขาให้พี่งั้นเหรอ!” สิริหันมาถามว่าที่คู่หมั้นสาวด้วยสายตาเอาเรื่องพร้อมกับดันประตูจะปิดแต่กลับหนุ่มฝรั่งใช้มือดันเอาไว้

“พี่กลับไปซะ แล้วนิดก็ไม่เคยคิดจะสวมเขาให้พี่ด้วย” นิธารารู้สึกโล่งใจมากเมื่อมีคนมาช่วยชีวิตเอาไว้

“ไล่พี่กลับ แล้วนิดก็จะอยู่กับไอ้ฝรั่งเนี่ยเหรอ ฝันไปเถอะว่าพี่จะยอมให้นิดอยู่กับมัน!” ขาดคำสิริก็หันไปปล่อยหมัดหนักๆ ใส่ใบหน้าของหนุ่มฝรั่งที่ก็รอรับอยู่แล้วเลยทำให้หมัดของสิริตกอยู่ในอุ้งมือของอีกฝ่าย สองหนุ่มยื้อกันอยู่ไม่กี่นาที โรเจอร์ที่ได้เปรียบกว่าด้วยรูปร่างจึงซัดหมัดใส่ใบหน้าของหนุ่มไทยจนล้มลง

“พี่สิริ” นิธาราร้องเรียกด้วยความตกใจแล้วเข้าไปห้ามหนุ่มข้างห้องเอาไว้

“คุณนิดถอยออกมา ผมจะสั่งสอนผู้ชายเลวๆ คนนี้แทนคุณเอง” โรเจอร์ห้ามอดีตคนรักเจ้านายหนุ่มเมื่ออีกฝ่ายใช้ร่างเป็นเกราะกำบังให้หนุ่มไทย

“ไม่ต้องแล้วค่ะ”                                                

“แต่ผู้ชายคนนี้ทำร้ายคุณ”

“แค่คิดจะทำค่ะ คุณโรเจอร์ แต่นิดก็ขอบคุณนะคะที่คุณมาได้ทัน ส่วนพี่กลับไปได้แล้ว นิดไม่อยากเห็นหน้าพี่ แล้วก็รู้เอาไว้ด้วยว่าโรเจอร์เป็นแค่เพื่อนข้างห้องของนิดเท่านั้น” พูดจบก็ถอยห่างแม้ว่าสิริจะพยายามรั้งไว้แต่ก็ไม่สำเร็จ อีกทั้งเขาก็กลัวว่าหนุ่มข้างห้องจะเข้ามาทำร้ายอีกเลยจำต้องปล่อยให้ว่าที่คู่หมั้นสาว

“จะกลับไปได้หรือยังคุณ หรือต้องให้ผมประเคนหมัดใส่คุณอีกสักทีสองทีก่อนคุณถึงจะกลับไปได้ แล้วผมขอเตือนสักนิดว่าอย่าคิดทำร้ายคุณนิดอีก”

“แกคิดจะแย่งนิดไปจากฉันหรือไงไอ้ฝรั่ง! แต่แกอย่าฝันไปเลยว่าจะแย่งนิดไปจากฉันได้ เพราะนิดเป็นของฉัน แกไม่มีสิทธิ์มาแย่งไป” สิริโต้กลับเสียงห้วนไม่แพ้กัน สองมือกำแน่นจนเส้นเลือดนูนปูด เขาสาบานเลยว่าไม่มีวันยอมให้ใครมาแย่งผู้หญิงคนนี้ไปนี้ นิธาราต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น!

“ผมไม่เคยคิดจะแย่งคุณนิด” โรเจอร์ไหวไหล่เล็กน้อยเมื่อพูดจบ เพราะเขาไม่เคยมีความคิดนี้อยู่ในหัว

“ฉันไม่เชื่อน้ำหน้าอย่างแกไอ้ฝรั่ง แล้วแกจำใส่หัวเอาไว้ว่านิดเป็นของฉัน ใครหน้าไหนก็ไม่สิทธิ์เอาผู้หญิงคนนี้ไปจากฉันได้!” สิริตอบกลับเสียงห้าวห้วนก่อนจะเดินจากไปอย่างหัวเสีย

“แล้วผมจะรอดูว่าคุณจะรั้งคู่หมั้นของคุณเอาไว้ได้หรือเปล่า”

โรเจอร์เปรยออกมาเบาๆ แล้วเดินกลับเข้าห้องพักโดยไม่ลืมโทรไปรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับเจ้านายหนุ่มฟัง ขณะที่คนเป็นนายพอได้ฟังก็ได้ทำหน้าเรียบเฉยก่อนจะหันไปทำหน้าที่พ่อด้วยการกล่อมลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเข้านอน และเมื่อส่งลูกชายเข้านอนเรียบร้อยคนเป็นพ่อก็เดินออกไปพักผ่อนบ้างโดยไม่ลืมสั่งให้พี่เลี้ยงสาวเข้าไปพบในห้องนอนที่เขามองดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่

ไม่ถึงห้านาทีพี่เลี้ยงสาวก็เปิดประตูเข้ามาในห้อง พี่เลี้ยงสาวฉีกยิ้มหวานหยดเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มนั่งเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียงขนาดคิงไซด์

“วาดมาแล้วค่ะเจ้านาย” วาดจันทร์ส่งไปเสียงหวานบอกพร้อมกับจับเสื้อแหวกให้เห็นเนินอก

“มาเร็วดีนี่” คลินท์เอ่ยเสียงราบเรียบ

“วาดกลัวคุณคลินท์จะรอนานนะคะ วาดเลยรีบมาแล้ววันนี้คุณคลินท์จะให้วาดทำอะไรเหรอค่ะ” พี่เลี้ยงสาวแสร้งถามเสียงหวานมีจริตจะก้าน ก่อนจะเดินไปยืนอยู่ใกล้ๆ เตียงขนาดคิงไซด์

“แล้วเธอล่ะวาดจันทร์ อยากทำอะไรกับร่างกายของฉัน” คลินท์ตอบกลับด้วยภาษาไทยไม่ชัดนักแต่เขาก็สามารถพูดและฟังภาษาไทยได้เป็นอย่างดี เพราะอดีตคนรักเคยสอนเขาเมื่อหลายปีก่อน

“วาดอยากนวดร่างกายของเจ้านาย จะอนุญาตหรือเปล่าค่ะ” พี่เลี้ยงสาวเอ่ยกลับเสียงหวานแล้วค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าบนกายของตนออกด้วยท่าทียั่วยวน คลินท์จ้องมองภาพนั้นด้วยท่าทีนิ่งเฉยเพราะไม่ได้รู้สึกตื่นอะไรเลยสักนิด แต่เขาก็มีความต้องการและพี่เลี้ยงสาวคนนี้ก็ตอบสนองเขาได้โดยมีสิ่งตอบแทนในการให้ความสุขแต่ละครั้งคือเงินที่นอกเหนือจากเงินเดือนประจำ

“เธอสวยมากวาดจันทร์” คลินท์เอ่ยชมหลังจากพี่เลี้ยงสาวปลดเสื้อผ้าออกจนหมด แล้วยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“ขอบคุณค่ะเจ้านาย” วาดจันทร์เดินเข้าไปคุกเข่าอยู่ข้างเตียง “เดี๋ยววาดนวดให้นะคะ” พูดจบก็ลงมือนวดร่างกาย ไม่กี่นาทีต่อจากนั้นเพลิงศวาสก็เริ่มปะทุขึ้นทามกลางแอร์เย็นฉ่ำภายในห้อง เสียงครางกระเส่าของสองหนุ่มสาวดังออกไม่ขาดสาย พร้อมกับๆ ที่คนใต้ร่างก็แปลงร่างจากสาวเหนียมอายเป็นม้าสาวแสนร้อนแรงด้วยการขวบขับอาชาหนุ่มรูปร่างกำยำที่ค่ำคืนนี้คงอีกยาวนานกว่าที่เพลิงศวาสจะยอมสงบ

******

            ภายในห้องพักบนคอนโดแถบชานเมือง นิธารากำลังพูดคุยโทรศัพท์กับมารดาหลังจากเธอได้ตัดสินใจดีแล้วว่าจะไม่หมั้นกับพี่สิริ ส่วนเรื่องบุญคุณที่คุณหญิงหญิงฤทัยรัตน์มีต่อครอบครัวเธอจะขอตอบแทนบุญคุณด้วยวิธีอื่นและคงจะมีสักวันที่จะได้ตอบแทนท่านทว่าคนเป็นแม่กลับไม่ยอม

“แต่พี่สิริมีคนรักอยู่แล้วนะแม่” นิธาราพยายามอธิบายให้มารดาฟังด้วยความหนักใจเมื่อมารดายื่นคำขาดไม่ให้เธอไปบอกเลิกงานหมั้นกับคุณหญิง

“ถ้าคุณสิริมีคนรักอยู่จริง คุณสิริคงพามาให้คุณหญิงรู้จักนานแล้ว เราอย่ามาบ่ายเบี่ยงแบบนี้นะนิด แล้วก็จำเอาไว้ด้วยว่าที่นิดได้ไปเรียนถึงเมืองนอกก็เพราะความเมตตาจากคุณหญิง” 

“แต่นิดไม่อยากแย่งคนรักของใครนะแม่”

“ก็แม่บอกอยู่นี่ไงว่าถ้าคุณสิริมีคนรักก็ต้องพามาพบคุณหญิงไปแล้วสิ” มารดาตวาดกลับ

“เดี๋ยวคุณสิริก็คงพาไปพบเองแหละแม่ นะแม่นะให้นิดไปบอกคุณหญิงนะคะ” นิธาราพยายามอ้อนวอนขอร้องมารดาให้เห็นด้วยกับเธอ ที่หากมารดาเห็นด้วยบ้างที่เรื่องอาจจะง่ายขึ้น

“นิด! อย่าทำให้คุณหญิงต้องผิดหวังสิ จำไม่ได้หรือไงว่าคุณหญิงมีบุญกับครอบครัวมากแค่ไหน แล้วงานหมั้นก็ใกล้เข้ามาแล้ว เรายังจะกล้าทำให้คุณหญิงเสียใจอีกหรือไง”

“แต่นิดไม่ได้รักพี่สิริ แล้วคนไม่ได้รักกันจะแต่งงานกันได้ยังไงละค่ะแม่ นิดไม่อยากหมั้น แม่ให้นิดไปบอกคุณหญิงนะ” เหตุผลก็เพราะเธอยังไม่ลืมผู้ชายใจร้ายคนนั้น แม้ว่าตอนที่ตกลงเปลี่ยนสถานะจากคนในบ้านมาเป็นคนรักของลูกชายเจ้าของบ้าน เธอก็มั่นใจว่าอีกไม่นานเธอคงรักพี่สิริแต่สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่เคยรักพี่สิริในฐานะคนรักเลย

“แต่งงานกันไปก็รักกันเองนั่นแหละ นิดต้องจำเอาไว้สิว่าคุณหญิงมีบุญคุณกับครอบครัวเรามากแค่ไหน แล้วถ้าไม่ได้คุณหญิงจ่ายค่ารักษาให้แม่ครั้งนั้น แม่คงตายไปแล้วนะนิด”

“นิดรู้คะแม่ แต่นิดไม่อยากหมั้นไม่อยากแต่งงานกับพี่สิริจริงๆ นะคะแม่ แล้วผู้หญิงอย่างนิดก็ไม่คู่ควรกับพี่สิริด้วย นิด...นิดกลัวจะทำให้คุณหญิงเสื่อมเสียเพราะนิด”

คนมีอดีตบอกเสียงสั่นเครือ รู้สึกผิดทุกครั้งที่ปิดบังเรื่องมีลูกต่อมารดารวมไปถึงครอบครัวของคุณหญิง ที่เมตตาส่งเสียเงินทองให้เธอไปเรียนถึงอังกฤษ แต่เธอกลับทำให้ท่านต้องผิดหวัง มิซ้ำหนำยังเธอยังปกปิดทุกคนเอาไว้อีก

“นิดมีคนรักงั้นเหรอ” คนเป็นแม่ถามเสียงดุแต่ยังไม่ได้ทันรับคำตอบจากลูกสาวเสียงสาวใช้ก็วิ่งมาตามหน้าตาตื่นเมื่อคุณหญิงฤทัยรัตน์เป็นลมในห้องน้ำคนเป็นแม่จึงพักเรื่องที่คุยกับลูกสาวไว้แล้วรีบไปดูคุณหญิง

“แม่ แม่ แม่ค่ะ เกิดอะไรขึ้นนะ ทำไมเงียบไปล่ะ” นิธาราพึมพำกับโทรศัพท์อยู่หลายครั้ง อีกทั้งก็พยายามเรียกมารดาแต่กลับไม่ได้รับการตอบกลับเธอจึงวางสายไป แล้วโทรไปถามคนที่บ้านคุณหญิงจึงได้ว่าท่านเป็นลมในห้องน้ำ ซ้ำมารดายังโทรมากำชับว่าห้ามไปพูดเรื่องยกเลิกการหมั้นเด็ดขาดทำเอาคนไม่อยากหมั้นได้แต่นั่งเครียด นึกโทษแต่ตัวเองที่ไปตกปากรับคำเป็นแฟนกับพี่สิริ

        แสดง 9 - 9
วันที่โพสต์ :  26 พ.ค. 2560 09:38    วันที่อัพเดท :   1 ก.ย. 2560 11:11    › จำนวนผู้เข้าชม 13818 คน
   › คะแนนโหวต 695 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :