นิยายอัพเดต       นิยายมาใหม่       Top View       Top Vote      
› นิยายเรื่อง ทวงรักสิเน่หาเถื่อน [วางแผงแล้วนะคะ]    by tichakorn
ชื่อตอน ตอนที่ 7-1


ตอนที่ 7

          ก๊อก! ก๊อก!

          เสียงเคาะประตูดังรบกวนในเวลาห้าทุ่มทำให้เจ้าของห้องจำต้องตื่นเดินมาส่องผ่านตาแมวมองแขกผู้มาเยือนกลางดึกหน้านิ่วคิ้วหมวดแต่เมื่อรู้ว่าใคร เจ้าของห้องพักก็รีบเปิดประตูต้อนรับ

          “คุณสิริ”

          “ทำไมเปิดช้า” คนโมโหตวาดใส่ด้วยใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์สุรา       

          “พิณขอโทษค่ะ แล้ว...คุณสิริมีธุระอะไรกับพิณเหรอคะ” พิณแก้วหน้าเสียเมื่อถูกตวาดใส่ อีกทั้งก็ยังนึกสงสัยเมื่อได้เห็นเจ้านายหนุ่มมายื่นอยู่หน้าห้องของเธอแทนที่จะไปอยู่กับคู่หมั้นสาว

          “ไม่มี!” สิริตอบเสียงห้วนจัดแล้วแทรกตัวเดินเข้าไปในห้องพักที่เขาได้ซื้อเอาไว้ให้ผู้ช่วยเลขาสาว

          “พิณขอโทษค่ะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงแผ่วเบา

          “จะขอโทษทำไม เธอไม่ได้ทำอะไรผิด” สิริปรับโทนเสียงลง เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำให้ผู้ช่วยเลขาเสียใจทั้งที่คนผิดคือนิธาราที่เล่นตัวจนน่ารำคาญ

          “แล้ว...คุณสิริโกรธใครมาเหรอคะ”  

“อย่ารู้เลย ว่าแต่ช่วยทำให้ผมหายเครียดได้ไหม” คราวนี้น้ำเสียงของเขาแหบพร่าเมื่อได้เข้ามาในห้องและได้สังเกตเรือนร่างของผู้ช่วยเลขาที่ออกมาต้อนรับเขาด้วยชุดนอนบางเบาจนมองเห็นอะไรต่อมิอะไร

“จะดีเหรอค่ะ” พิณแก้วแสร้งทำเป็นเอียงอาย

“ทำไมจะไม่ดีล่ะ” สิริรั้งตัวผู้ช่วยเลขาเข้ามาชิด โน้มหน้าลงไปประกูบจูบดูดดื่มที่ผู้ช่วยเลขาคนสวยก็ตอบรับด้วยความเต็มใจ

มือเล็กเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนกายแข็งแกร่ง เมื่อพบสิ่งที่ต้องการหญิงสาวก็จัดปลดมันทีละเม็ดๆ จนกระทั่งกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดสุดท้ายหลุดออกจากรังดุม หญิงสาวก็จัดการถอดออกโดยที่เจ้านายเสื้อก็อำนวยความสะดวกอย่างเต็มที่

“ไหนบอกว่าจะดีเหรอไง” สิริถอนจูบออกมากระซิบ แล้วทาบปากจูบแก้มนุ่มเรียกที่เขาอยากทำกับคู่หมั้นสาวมากที่สุดแต่ก็ทำไม่ได้เสียที

“คุณสิริพอก่อนนะคะ” เสียงหวานของผู้ช่วยเลขาสาวร้องห้ามเมื่อเจ้านายหนุ่มไม่ได้หยุดปากอยู่ที่แก้มของเธอแต่กลับลากไล้ไปยังใบหูที่ทำให้รู้สึกจักจี้ อึดใจต่อมาก็เบียดตัวเข้าหากายใหญ่ มือก็เลื่อนลงต่ำเรื่อยๆ

“อยากเอาคืนผมงั้นเหรอ” พูดจบก็ประกบปากจูบปากนุ่มหนักหน่วง

สิริเริ่มจัดการกับพันธนการทั้งของตัวเองและผู้ช่วยเลขาสาวอย่างเร่งรีบ กระทั่งพันธนาการหลุดออกจากกายของทั้งคู่จึงย่อตัวอุ้มกายเล็กวางบนโซฟาแล้วตามเข้าไปทาบทับ มือใหญ่เริ่มสำรวจกายเล็กจากเนินอก หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะมาหยุดอยู่กับช่อกุหลาบงาม

สิริขยับตัวมาคุกอยู่กลางร่างบางแล้วเริ่มสัมผัสกายเล็กด้วยใบหน้าแดงก่ำ พิณแก้วบิดส่ายตัวไปมาด้วยความทรมานจากการสัมผัสของเจ้านายหนุ่ม

“คุณสวยมาก พิณแก้ว” สิริเอ่ยชมเสียงพร่า

          พิณแก้วยิ้มรับพลางแอ่นตัวให้ริมฝีปากร้อนได้ครอบครองทรวงอกที่มีขนาดใหญ่เกินตัวจนเพื่อนๆ พากันอิจฉา สิริหลงมัวเมากับทรวงอกขนาดล้นมือจนลมหายใจหอบกระเส่า ไฟพิศวาสลุกฮือไปทั่วกายจนต้องจำใจปล่อยปทุมถันทั้งสองให้เป็นอิสระเพื่อหันมาเติมเต็มความเร่าร้อนที่มากกว่า แต่ทว่าทุกอย่างต้องหยุดชะงักด้วยลงเพราะเสียงเคาะประตูดังไม่หยุดราวกับว่าคนที่มาเคาะอยู่ในอารมณ์โกรธสุดขีด

          “ใครกันวะ” สิริสบถอย่างหัวเสียก่อนจะก้มลงไปคว้ากางเกงขึ้นมาสวมแล้วเดินตัวเปลือยท่อนบนออกไปเปิดประตูที่ไม่อยากจะไปเปิดนักแต่เสียงมันดังไม่หยุดจนน่ารำคาญ ทางด้านคนที่มาเคาะประตูขัดขว้างความสุขคนในห้องก็รอด้วยใจร้อนรน เพราะกลัวว่าคนในห้องจะไม่เปิดประตุออกมา

          “นายสม แน่ใจนะว่าตาสิริอยู่ห้องนี้” คุณหญิงฤทัยรัตน์ถามคนขับรถวัยกลางคนด้วยใบหน้าเครียดจัด เพราะไม่อยากจะเชื่อว่าลูกชายคนเดียวจะซ่อนผู้หญิงไว้ ทั้งที่ตัวเองก็มีคู่หมั้นอยู่แล้ว

“แน่ใจครับคุณหญิง” คนขับรถตอบรับอย่างมั่นใจหลังจากเฝ้าขับรถตามคุณสิริ ตั้งแต่เมื่อหัวค่ำตามคำสั่งของคุณหญิงที่เริ่มไม่ไว้ใจลูกชายที่ดันพาแม่ผู้ช่วยเลขาไปไว้ในห้องตอนงานหมั้น

 “ทำอะไรกันอยู่ ถึงไม่เปิดประตูกันสักที” คนเป็นแม่ที่ร้อนใจบ่น ก่อนจะให้คนขับรถเคาะประตูอีกครั้งก่อนที่ประตูประตูจะเปิดออก

“คุณแม่!” สิริขานเรียกด้วยความตกใจแล้วก็นึกโทษตัวเองที่สะเพร่าไม่ตรวจดูเสียก่อน

“ใช่! ฉันเอง”

“คุณแม่มาได้ไงครับ” พอตั้งสติได้ก็รีบถามไปทันที ใจก็กังวลกลัวว่าพิณแก้วจะเดินออกมา เพราะเขาไม่อยากให้เธอเจอกับมารดาในตอนนี้

“ฉันมายังไงแกไม่ต้องมาสนใจ แล้วนี่แกนอนกกแม่ผู้หญิงไร้ยางอายอยู่ใช่ไหมตาสิริ”   

“พิณแก้วไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นนะครับคุณแม่” สิริแก้ต่างให้กับผู้ช่วยเลขาสาว

“หลงกันมากล่ะสิ ถึงได้ปกป้องกันขนาดนี้ แล้วนี่แกไปเอาความคิดมาจากไหนว่าผู้หญิงที่ยอมนอนกับผู้ชายง่ายๆ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าผู้ชายที่ตัวเองนอนด้วยมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วไม่ได้เป็นผู้หญิงไร้ยางอาย” คุณหญิงฤทัยรัตน์โต้กลับเสียงกร้าว

“พิณแก้วเป็นคนสำคัญของผมครับคุณแม่”

“แล้วยายนิดล่ะ แกเอายายนิดไปไว้ที่ไหนตาสิริ!” คนเป็นแม่ตวาดใส่ รู้สึกผิดหวังกับลูกชายจนไม่อยากจะพูดด้วย

“นิดก็สำคัญกับผมเหมือนกันครับ”

“ถ้าแกเห็นยายนิดสำคัญจริงๆ แกก็ต้องเลิกกับผู้หญิงไร้ยางอายนั่นซะ แต่ถ้าแกไม่เลิก ฉันจะให้ยายนิดถอนหมั้นกับแก แล้วฉันจะหาผู้ชายดีๆ ให้แต่งงานกับยายนิดแทนแก” คุณหญิงยื่นคำขาด

“ผมไม่มีวันยอมให้นิดถอนหมั้นกับผม ผมไม่ยอม” สิริประกาศกร้าว เพราะเขาต้องการให้นิธาราตอบแทบบุญคุณที่ครอบครัวของเขาคอยดูแลมานับสิบปีด้วยการแต่งงาน แล้วก็จะต้องยอมรับพิณแก้วในฐานะเมียของเขาอีกคนด้วย!

“แกจะยอมหรือไม่ยอมมันก็เรื่องของแกตาสิริ แต่ถ้าแกไม่อยากเสียยายนิดไป ก็เรื่องกับแม่นั่นซะ” คนเป็นแม่สั่งเสียงเฉียบขาด

“นี่คุณแม่เห็นลูกคนใช้ดีกว่าลูกตัวเองเหรอครับ” พูดจบก็มองผู้เป็นแม่ด้วยความน้อยใจ กี่ครั้งแล้วที่มารดาเห็นลูกคนใช้ดีกว่า!

'นิด พี่จะต้องทำให้เธอต้องทุกข์ทรมานมากกว่าที่พี่ได้รับแน่'  

“ใช่! เพราะแกมันทำตัวไม่ดี อีกอย่างฉันก็ไม่มีทางยอมยายนิดต้องช้ำใจเพราะแก่แน่ตาสิริ แกเลือกมาว่าจะเลิกกับแม่นั้นหรือจะให้ยายนิดถอนหมั้น” คุณหญิงยื่นคำขาด

“ผมไม่เลือก” สิริตอบเสียงห้วนๆ 

“ดี! ฉันจะได้ให้ยายนิดถอนหมั้นกับแก”

“ผมไม่ยอมให้นิดถอนหมั้น นิดต้องเป็นของผม คุณแม่อย่ายุ่งเรื่องนี้ได้ไหมครับ” สิริปรับโทนเสียงให้อ่อนลงเพื่อขอร้องมารดาที่ตอนนี้ท่านเอาแต่เข้าข้างลูกคนใช้

“ถ้าแกไม่อยากให้ฉันยุ่ง ก็เลิกกับผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นซะ นายสม! กลับ” คุณหญิงฤทัยรัตน์ยื่นคำขาดก่อนจะหันไปสั่งคนขับรถแล้วพากันเดินจากไป ส่วนสิริ ก็ได้แต่มองตามหลังมารดาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จะให้เขาเลิกกับพิณแก้วนั่นเหรอ ไม่มีทาง!

“คุณสิริ” คนที่ถูกตราหน้าว่าไร้ยางอายขานเรียกเจ้านายหนุ่มด้วยเสียงสั่นเครือ เพราะเธอได้ยินทุกคำที่เจ้านายหนุ่มเถียงกับคุณหญิง

“คุณไม่ต้องคิดมากหรอก ยังไงผมก็ไม่ทอดทิ้งคุณ เชื่อใจผมเถอะ” พูดจบก็รั้งร่างบางเข้ามากอด ซุกซบหน้าเข้ากับซอกคอหอม ใจครุ่นคิดว่าจะหาทางออกเรื่องนี้อย่างไรดี ในเมื่อเขาต้องการเก็บผู้หญิงทั้งสองคนไว้ข้างกาย

“แต่คุณหญิงสั่งให้คุณเลิกกับพิณแบบนี้ คุณกล้าขัดใจท่านเหรอคะ” พิณแก้วเอ่ยถาม พร้อมกับบีบน้ำตา เพราะเธอไม่มีวันปล่อยบ่อเงินบ่อทองนี้ไปแน่ๆ

“พิณแก้ว ผมโตแล้วไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งใคร แม้กระทั่งคุณแม่ของผม” สิริเอ่ยตอบเสียงแข็ง ก่อนจะกระแทกลมหายใจออกมาพร้อมกับคลายอ้อมกอด

“พิณขอโทษค่ะ”

“ทำไมคุณชอบพูดว่าขอโทษนัก” สิริทำเสียงเข้มใส่ก่อนจะจับแขนเรียวแล้วพาเดินไปยังห้องนอน

“คุณสิริ จะทำอะไรคะ” พิณแก้วเอ่ยถามหน้าตาตื่น แต่แล้วก็เข้าใจเจตนาของเจ้านายหนุ่มเมื่อชุดคลุมหลุดถูกกระชากจนขาด นาทีถัดมาก็ถูกผลักให้นอนลงบนเตียงไม่นานไฟสวาทก็ลุกโชน

******

        แสดง 14 - 14
วันที่โพสต์ :  26 พ.ค. 2560 09:38    วันที่อัพเดท :   1 ก.ย. 2560 11:11    › จำนวนผู้เข้าชม 13820 คน
   › คะแนนโหวต 695 คะแนน   
ให้คะแนนนิยายเรื่องนี้


    แสดงความคิดเห็น


   ชื่อ :
   ความเห็น :